Ανείπωτη θλίψη για τη Λένα Σαμαρά – Σε κλίμα οδύνης η κηδεία της 34χρονης κόρης του πρώην Πρωθυπουργού

 

Βουβός θρήνος στην κηδεία της Λένας Σαμαρά στον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων του Α’ Κοιμητηρίου Αθηνών τη Δευτέρα (11.08.2025). Φίλοι και συγγενείς απηύθυναν το τελευταίο αντίο στην κόρη του πρώην Πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, η οποία έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία μόλις 34 ετών.

Πλήθος κόσμου και πρόσωπα από την πολιτική σκηνή της χώρας βρέθηκαν στο Α’ Κοιμητήριο Αθηνών, προκειμένου να συμπαρασταθούν και να πουν το ύστατο χαίρε στη Λένα Σαμαρά, την κόρη του Αντώνη Σαμαρά η οποία έχασε τη ζωή της από ανακοπή μετά από επιληπτική κρίση στις 7 Αυγούστου.

Ο επικήδειος του πατέρα της σκόρπισε ρίγη συγκίνησης.

Στην επικήδεια ομιλία ο Αντώνης Σαμαράς ανέφερε τα εξής:

«Η πιο δύσκολη στιγμή είναι να αποχαιρετάς κάποιον που λάτρεψες τόσο πολύ. Η πιο αφύσικη στιγμή είναι να αποχαιρετάς κάποιον που είναι το ίδιο σου το παιδί. Όμως δεν την αποχαιρετούμε σήμερα την Λένα μας, ούτε η Γεωργία, ούτε ο Κώστας, ούτε η γιαγιά της, ούτε εγώ. Μαζί της θα ‘μαστε συνέχεια. Δίπλα στο φως το δικό της. Δίπλα στο χαμόγελο το δικό της. Δίπλα στην ταπεινοφροσύνη την δικιά της που -όταν έπρεπε- γινόταν και αρχοντιά ελληνική. Δίπλα στα τόσα λαμπερά, τα γαλάζια τα μάτια τα δικά της, ένα κομμάτι λάμψης από Ελλάδα και αγάπη που μοίραζε απλόχερα. Δίπλα στην καλοσύνη την δικιά της, που χάριζε ηρεμία, φροντίδα και κουράγιο. Δίπλα στο “σ’ αγαπώ” το δικό της. Δίπλα στο “να προσέχεις μπαμπά” το δικό της. Δίπλα σε αυτήν τη σιωπηλή αλλά πανάκριβη, αυθεντικά αγνή και απροσποίητη ακτινοβολία αγάπης που σου πρόσφερνε, χωρίς αντάλλαγμα. Τι να πει ένας πατέρας που χάνει το παιδί του; Τι να πει μία μάνα που δεν θα ξανα-αγκαλιάσει το σπλάχνο της; Τι να πει ένας αδελφός που χάνει το άλλο του μισό, όταν η ψυχή του χάνει τον πιο πιστό της σύντροφο; Τι να πω σαν πατέρας, για αυτήν την πνοή αγάπης που γέμιζε τη ζωή μας, για αυτή την μυστική αύρα καλοσύνης της Λένας, που συγκίνησε με το χαμό της τόσο πολλούς, που τόσο πολύ ευγνωμονούμε; Πίστευε πολύ η Λένα στο καλό και στον Θεό. Έλαμπε όταν έδινε. Γι’ αυτό και εγώ ευχαριστώ τον Θεό που μας έδωσε αυτό το δώρο, έστω για 34 χρόνια μόνο… Καλό ταξίδι Λενάκο μου!».