Μια άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη έδωσε ο Χάρης Χριστόπουλος στην Όλγα Λαφαζάνη για το «Happy Day». Μίλησε για την κρίση που πέρασε ο γάμος του με την Ανίτα Μπραντ, την κακή σχέση που είχε με τον πατέρα του και για την αγωνία που έζησε μετά τη γέννηση του τρίτου παιδιού του. Σε εκείνο το σημείο βούρκωσε και περιέγραψε εικόνες και σκέψεις που περνούσαν τότε από το μυαλό του.
«Έγινα μπαμπάς στη σωστή ηλικία. Όταν αποκτάς παιδιά, η ερωμένη που θαυμάζεις και είχατε 24ωρες το 24ωρο, τελειώνει! Προτεραιότητα έχουν τα παιδιά. Εκείνα είναι βασιλιάδες του σπιτιού. Η σχέση μας με την Ανίτα Μπραντ πέρασε κρίση. Τα σώματα και τα μυαλά μετά τα παιδιά δεν είναι τα ίδια στο ζευγάρι. Με την Ανίτα μετά τα παιδιά κάναμε θεραπεία ζεύγους και πήγαμε σε σύμβουλο γάμου για να κρατήσουμε τη σχέση μας ζωντανή για εμάς», εξομολογήθηκε ο Χάρης Χριστόπουλος.
«Μετά τα παιδιά δεν πήγα απλά σε δεύτερη θέση, πήγα στο τελευταίο κάθισμα του λεωφορείου. Για τις πάνες, τα παιδιά που νυστάζουν, πεινάνε, φταίω εγώ. Εγώ είμαι υπεύθυνος για όλα. Για τα νεύρα της γυναίκας μου, την στεναχώρια της, την κούρασή της και λέω «συγγνώμη αγάπη μου». Δεν μιλάς. Στον γάμο πρέπει να μάθεις να λες πάντα, ότι «έχεις δίκιο αγάπη μου, συγγνώμη»», εξομολογήθηκε ο Χάρης Χριστόπουλος, αναφερόμενος στην Ανίτα Μπραντ και τις αλλαγές που έφεραν στη σχέση τους, τα παιδιά που απέκτησαν.
Μιλώντας για την πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του, που ήταν ο πρόωρος ερχομός του τρίτου του παιδιού, «λύγισε»: «Η προωρότητα του τρίτου μας παιδιού ήταν μεγαλύτερη μας δοκιμασία. Έπεσε πολύ προσευχή.
2,5 μήνες στην εντατική, από την μια μέρα στην άλλη έβλεπες θερμοκοιτίδες άδειες. Έσφιγγα τα δόντια μου» και συμπλήρωσε «Προσεύχομαι κάθε μέρα να μου δίνει δύναμη ο Θεός, να αντέχω τις αναποδιές και τα προβλήματα μπροστά στη ζωή. Ο Θεός είναι η αγάπη και η καλοσύνη».
Επίσης, για πρώτη φορά, ο Χάρης Χριστοπούλος μίλησε για την κακή σχέση που είχε με τον πατέρα του στα παιδιά του χρόνια: «Η σχέση με τον δικό μου μπαμπά δεν ήταν καλή. Η μητέρα μου έμεινε έγκυος και ο πατέρας μου έφυγε στο εξωτερικό και γύρισε όταν ήμουν 5 χρονών».
«Η σχέση μας αποκαταστάθηκε όταν έγινα 20 χρονών. Τον συγχώρεσα γιατί ήταν φοβισμένος. Κατάλαβα τον πατέρα μου γιατί με απέρριψε. Δεν πήρε αγάπη από τους δικούς του. Πέρασε τραγικά παιδικά χρόνια. Τώρα γιατρεύω το μεγάλο τραύμα που πήραν τα παιδικά μου χρόνια. Ο πατέρας μου ποτέ δεν με αγκάλιαζε. Η μητέρα μου με αγκάλιαζε, αλλιώς θα είχα καταλήξει αλλού».
