Δεύτερο το κόμμα Τσίπρα

Οι δημοσκόποι προσεκτικά και διακριτικά μετρούν ήδη το σενάριο της επιστροφής του πρώην Πρωθυπουργού με δικό του κόμμα στις επόμενες εκλογές.

 

Σε μια συγκυρία που το γαλάζιο κράτος δείχνει το πρόσωπό του και απογυμνωμένο από τα τσιτάτα της αριστείας και των μεταρρυθμίσεων, η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα δείχνει να ιντριγκάρει τους δημοσκόπους και τους αναλυτές.

 

Στο απολύτως ρευστό πολιτικό κλίμα με τα σκάνδαλα της ΝΔ και τους Μαξίμου να πέφτουν σαν το χαλάζι, οι δημοσκόποι όλο και περισσότερο μαθαίνω μπαίνουν στον πειρασμό να μετρήσουν την πρόθεση ψήφου στο σενάριο που στον ανταγωνισμό μπει και το πολυσυζητημένο κόμμα Τσίπρα.

 

Μια από αυτές τις παρασκηνιακές μετρήσεις καλού μου φίλου και σοβαρού στη δουλειά του αναλυτή κάνει την έκπληξη.

Στο δείγμα που συλλέγει διαρκώς όταν ρωτά τι θα ψηφίζατε στο υποθετικό σενάριο ότι κατεβαίνει και ο πρώην πρωθυπουργό με νέο κόμμα, τα ευρήματα είναι εντυπωσιακά.

 

Το κόμμα Τσίπρα έρχεται δεύτερο κόμμα με κλειδωμένο διψήφιο.

Μπορεί όπως πληροφορούμαι να παίρνει προβάδισμα βραχείας κεφαλής της τάξης του ένα με ενάμιση τοις εκτατό, ωστόσο όπως μου επισήμανε είναι και υποθετικό το σενάριο και ο κ. Τσίπρας ή το περιβάλλον του δεν έχουν ακόμη κάνει την τυπική παραδοχή ότι όντως θα κατεβάσει κόμμα.

 

Δεύτερο είναι το ΠΑΣΟΚ, τρίτο κόμμα η Ελληνική Λύση και τέταρτο το κόμμα Κωνσταντοπούλου.

 

Αυτός που χάνει ουσιαστικά επιστρέφοντας στα εκλογικά ποσοστά του 23 ή ακόμη και πιο κάτω είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης που είναι και αυτός που αυτή την περίοδο βάζει το κόμμα του και τα στελέχη του να ζητούν εκλογές μετά τη συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής.

 

Εκείνη που χάνει τον ύπνο της είναι βέβαια η κα Κωνσταντοπούλου η οποία χάνει σημαντικό μέρος της εκλογικής της επιρροής σε ένα ακροατήριο που απευθύνεται σε εκείνη ελλείψει εναλλακτικής.

 

Τη μεγάλη ζημιά την υφίσταται στο σενάριο ενός κόμματος Τσίπρα ο ΣΥΡΙΖΑ που με τα βίας φτάνει στον πήχη της εισόδου στη Βουλή.

Γι’ αυτό και στην Κουμουνδούρου κάποιοι επιμένουν να μην είναι ευχαριστημένοι από τον τρόπο με τον οποίο ο πρώην Πρωθυπουργός αφήνει να σέρνεται η αχλή της δημιουργίας κόμματος.