«Δεν έχεις κάτι, είναι άγχος»: Γιατί οι γυναίκες συχνά αντιμετωπίζονται διαφορετικά στην υγειονομική περίθαλψη

«Δεν έχεις κάτι, είναι άγχος». Μια φράση που πολλές γυναίκες έχουν ακούσει όταν αναζητούν απαντήσεις για συμπτώματα που τις ανησυχούν, ανοίγοντας τη συζήτηση για τις διαφορές στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι γυναίκες και οι άνδρες ασθενείς.

Οι γιατροί και οι επαγγελματίες υγείας φαίνεται ότι δεν αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο τις γυναίκες και τους άνδρες ασθενείς. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας έρευνας που δημοσιεύεται PLOS One. Οι ειδικοί του Πανεπιστημίου St. Andrews διαπίστωσαν, ειδικότερα, ότι οι γυναίκες ασθενείς είχαν λιγότερες πιθανότητες να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση, τοποθέτηση στεντ ή να τους χορηγηθούν δυνατά παυσίπονα. Το εν λόγω μοτίβο εμφανίστηκε, μάλιστα, σε διάφορες ιατρικές ειδικότητες

Σταθερό μοτίβο σε όλες τις ιατρικές ειδικότητες

Οι ερευνητές εξέτασαν αρχικά 1.112 δημοσιευμένες μελέτες, εστιάζοντας σε εκείνες που συνέκριναν άμεσα τη φροντίδα που παρέχεται σε άνδρες και γυναίκες ασθενείς. Μεταξύ των 38 μελετών που ανέλυσαν ιατρικά αρχεία ασθενών, οι 33 διαπίστωσαν στατιστικά σημαντική διαφορά στη θεραπεία που λάμβαναν γυναίκες και άνδρες.

Σύμφωνα με την δρ. Miriam Veenhuizen, επίτιμη λέκτορα στη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου St. Andrews, τα αποτελέσματα ήταν, εν μέρει, αναμενόμενα. Προκάλεσε, ωστόσο, εντύπωση στους ερευνητές η συνέπεια που παρατηρήθηκε σε διάφορους τομείς υγειονομικής περίθαλψης.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι σχεδόν καμία από τις μελέτες δεν εντόπισε κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες που να συνιστούν ρητά διαφορετική θεραπεία ανάλογα με το φύλο του ασθενούς. Αυτό αφήνει ένα σημαντικό ερώτημα αναπάντητο: Λαμβάνουν, τελικά, οι γυναίκες άνιση περίθαλψη;

Γυναίκες: Είναι το άγχος η μόνη ασθένεια που αντιμετωπίζουν;

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα ευρήματα θα πρέπει να ενθαρρύνουν τους γιατρούς να επανεξετάσουν τον τρόπο που λαμβάνουν αποφάσεις, ώστε να διαπιστώσουν εάν λαμβάνονται αποκλειστικά βάσει ιατρικών κριτηρίων και όχι βάσει υποθέσεων σχετικά με τους ασθενείς.

Ο δρ. Andrew O’Malley, συνυπεύθυνος της μελέτης, αναφέρθηκε ειδικότερα σε έρευνα που αφορούσε στη θεραπεία της προχωρημένης καρδιακής ανεπάρκειας – το συμπέρασμά της ήταν ότι, όταν οι ομάδες που έκριναν ποιοι ασθενείς έπρεπε να λάβουν προηγμένη θεραπεία λειτουργούσαν ανεπαρκώς, οι γυναίκες είχαν λιγότερες πιθανότητες να επιλεγούν. Άλλες έρευνες υποδηλώνουν ότι οι γιατροί ενδέχεται να αποδίδουν τα συμπτώματα των γυναικών στο άγχος, ενώ διαγνωστικά λάθη μπορεί να εμφανίζονται συχνότερα στις γυναίκες ασθενείς, ακόμη κι όταν τα αποτελέσματα των εξετάσεων είναι θετικά.

Η νέα ανασκόπηση, ωστόσο, δεν προσφέρει μια ενιαία εξήγηση για τις παρατηρούμενες διαφορές στη θεραπεία. Αντίθετα, επισημαίνει ένα μοτίβο που, κατά την άποψη των ερευνητών, δικαιολογεί περαιτέρω διερεύνηση.

Η κληρονομιά της υποεκπροσώπησης των γυναικών στην έρευνα

Μια πιθανή αιτία εντοπίζεται πολύ νωρίτερα στην ιατρική διαδικασία: Τα επιστημονικά στοιχεία στα οποία βασίζεται η κλινική πρακτική.

Οι γυναίκες χαρακτηρίζονται διαχρονικά από υποεκπροσώπηση στις κλινικές δοκιμές, κάτι που αρχίζει να αλλάζει τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ορισμένες κατευθυντήριες οδηγίες και αποφάσεις θεραπείας να έχουν διαμορφωθεί με βάση επιστημονικά στοιχεία που προέρχονται δυσανάλογα από άνδρες συμμετέχοντες. Σύμφωνα με τον δρ. Veenhuizen, αυτή η ιστορική ανισορροπία θα μπορούσε να αποτελεί έναν από τους λόγους για τους οποίους συνεχίζουν να εμφανίζονται διαφορές στη σύγχρονη υγειονομική περίθαλψη.

Διαβάστε περισσότερα στο kontssou.com