«Η ευαλωτότητα δεν είναι ντροπή»: Γιατί πολλοί άνδρες αποφεύγουν την ψυχοθεραπεία και γιατί θα έπρεπε να την κάνουν

Η ψυχοθεραπεία παραμένει ταμπού για πολλούς άνδρες, παρά τα αποδεδειγμένα οφέλη της για την ψυχική υγεία. Παρά τις δυσκολίες, η κατανόηση των λόγων που την αποφεύγουν μπορεί να αποτελέσει το πρώτο βήμα για μια πιο ισορροπημένη ζωή.

Ένας κλινικός ψυχολόγος εξηγεί γιατί οι άνδρες εξακολουθούν να μην αναζητούν βοήθεια για την ψυχική τους υγεία

Παρά τη δημόσια συζήτηση γύρω από την ψυχική υγεία και τη σταδιακή αποδόμηση παλιών ταμπού, οι άνδρες εξακολουθούν να αναζητούν ψυχολογική βοήθεια σε σημαντικά μικρότερο βαθμό από τις γυναίκες.

Τα στατιστικά είναι αποκαλυπτικά: οι άνδρες υποεκπροσωπούνται στις θεραπείες μέσω συζήτησης, ενώ ταυτόχρονα εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών, εξαρτήσεων και χαμηλότερα επίπεδα ικανοποίησης από τη ζωή.

Το παράδοξο είναι εμφανές: η ανάγκη υπάρχει, αλλά η αναζήτηση βοήθειας καθυστερεί ή αποφεύγεται.

Όπως γράφει ο Dr Stephen Blumenthal στον Guardian, η εμπειρία από την κλινική πρακτική δείχνει ότι πολλοί άνδρες φτάνουν στη θεραπεία όχι από προσωπική πρωτοβουλία, αλλά έπειτα από πίεση του συντρόφου ή όταν η κρίση έχει πλέον κλιμακωθεί.

Συχνά μάλιστα κουβαλούν μια βαθιά αίσθηση μοναξιάς, ευθύνης και συναισθηματικής απομόνωσης, χωρίς να διαθέτουν τα εργαλεία για να τη διαχειριστούν.

Προσανατολισμός στη δράση και όχι στον λόγο

Ένας από τους βασικούς λόγους αυτής της δυσκολίας είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνδρες έχουν μάθει να σχετίζονται με τα συναισθήματά τους

Ιστορικά και κοινωνικά, ο ανδρικός ρόλος συνδέθηκε με την εργασία, την παροχή και τη δράση, ενώ η φροντίδα και η συναισθηματική έκφραση αποδόθηκαν περισσότερο στις γυναίκες.

Αυτό το μοτίβο συνεχίζει να επηρεάζει τη συμπεριφορά των ανδρών, οι οποίοι κατά μέσο όρο, δυσκολεύονται περισσότερο να εκφράσουν λεκτικά τη συναισθηματική τους δυσφορία.

 

Αντί να πουν ότι αισθάνονται άγχος ή κατάθλιψη, είναι πιθανότερο να εκδηλώσουν τη δυσκολία τους μέσα από συμπεριφορές: υπερβολική εργασία, ριψοκίνδυνη οδήγηση, συγκρούσεις, χρήση αλκοόλ ή πορνογραφίας.

Η δράση λειτουργεί ως υποκατάστατο της λεκτικής έκφρασης, χωρίς όμως να επιλύει το υποκείμενο πρόβλημα.

Διαβάστε περισσότερα στο kontasou.com