«Ημερολόγιο μιας Πριγκίπισσας 3»: Η Τζούλι Άντριους δεν θα επιστρέψει στον ρόλο της βασίλισσας Κλαρίς

Μια σημαντική απουσία θα έχει το «Ημερολόγιο μιας Πριγκίπισσας 3», καθώς η Τζούλι Άντριους δεν αναμένεται να επιστρέψει στον ρόλο της βασίλισσας Κλαρίς, τον οποίο είχε ενσαρκώσει στις δύο προηγούμενες ταινίες της δημοφιλούς σειράς.

Η Τζούλι Άντριους επιβεβαίωσε ότι δεν θα επιστρέψει στο «Ημερολόγιο μιας πριγκίπισσας». Σε συνέντευξή της στο Hollywood Reporter μαζί με την κόρη της, Έμα Γουόλτον Χάμιλτον, με αφορμή το νέο τους παιδικό βιβλίο «Shy», η ηθοποιός εξήγησε γιατί δεν θέλει να επιστρέψει στην τρίτη ταινία στο πλευρό της Αν Χάθαγουεϊ.

«Νομίζω ότι η απόλυτη αλήθεια είναι πως έχω πλέον ξεπεράσει αυτό το στάδιο», είπε αρχικά η Άντριους. «Δεν έχω αποσυρθεί εντελώς, αλλά πλέον κάνω διαφορετικού είδους δουλειά — γράφω βιβλία και κάνω πολλές ηχογραφήσεις για podcasts και voiceovers. Αλλά πραγματικά, δεν νομίζω ότι θα έπρεπε να συμμετέχω».

Αν και, όπως είπε, «είναι πάντα υπέροχο να συνεχίζεις να δουλεύεις σε διάφορα πράγματα», προτιμά πλέον να μην εργάζεται «απαραίτητα μπροστά στην κάμερα». «Δεν είναι ότι δεν με ενθουσιάζει. Απλώς πραγματικά αισθάνομαι ότι δεν θα έπρεπε να είμαι μέρος του τώρα», εξήγησε.

Όταν ρωτήθηκε τι θα ήθελε να δει να εξερευνά η τρίτη ταινία, η Άντριους είπε ότι δεν είναι σίγουρη, σημειώνοντας πάντως ότι και η Χάθαγουεϊ είναι πλέον μεγαλύτερη από τότε που γυρίστηκε η δεύτερη ταινία. «Στην πραγματικότητα δεν ξέρω. Νομίζω ότι συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε το δεύτερο “Ημερολόγιο μιας πριγκίπισσας”. Η ιστορία προχωρά, αλλά πλέον και η Άνι είναι λίγο μεγαλύτερη απ’ ό,τι ήταν τότε. Έχω ενδιαφέρον να δω τι θα σκεφτούν η Μεγκ [Κάμποτ], η Άνι και όλοι οι υπόλοιποι», σημείωσε.

Η πρώτη ταινία «Το ημερολόγιο μιας πριγκίπισσας» συμπλήρωσε πρόσφατα 25 χρόνια από την κυκλοφορία του. Όταν ρωτήθηκε τι την εκπλήσσει περισσότερο για τη διαχρονικότητά της, η Άντριους απάντησε: «Δεν το έχω σκεφτεί πραγματικά με αυτόν τον τρόπο. Είμαι, φυσικά, πολύ χαρούμενη. Ήταν μια πολύ καλοφτιαγμένη ταινία από τον αγαπημένο Γκάρι Μάρσαλ, ο οποίος ήταν ο πιο γλυκός σκηνοθέτης που μπορούσες να φανταστείς, αστείος, ταλαντούχος και πολύ προσεκτικός. Ήταν λοιπόν μια πολύ ευχάριστη ταινία για να δουλέψεις».