Το έργο της χαρτογράφησης των σκέψεων και συμπεριφορών που αποκαλύπτουν ότι νιώθουμε κολλημένοι και περισσότερο δυστυχισμένοι από όσο θέλουμε να παραδεχθούμε, ανέλαβε ο δρ Evan Parks κλινικός ψυχολόγος και καθηγητής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν σε άρθρο του στο psychology today.
Παρότι μας είναι σχετικά εύκολο να αντιληφθούμε ότι κάποιος από το εργασιακό ή φιλικό μας περιβάλλον βυθίζεται στην κατάθλιψη και έχει χάσει την ισορροπία στη ζωή του, συνήθως μας είναι πολύ δύσκολο να το αντιληφθούμε όταν αυτό συμβαίνει σε εμάς τους ίδιους.
Τα στερεότυπα που συχνά κυριαρχούν αναφορικά με το πώς μοιάζει ένας άνθρωπος που πολεμά με την κατάθλιψη επίσης δεν βοηθούν. Μπορεί ένας καταθλιπτικός άνθρωπος να φαίνεται λυπημένος και να έχει αποσυρθεί από τη ζωή, αλλά μπορεί να είναι και ο σκληρά εργαζόμενος συνάδελφός σας, η δασκάλα στο σχολείο του παιδιού ή ο ταμίας του σούπερ μάρκετ που ψωνίζετε και τίποτα στη συμπεριφορά του να μην αφήνει να φανεί τι περνάει από το μυαλό του και πόσο εγκλωβισμένος νιώθει.
Στο σημείο αυτό ενδιαφέρον προκαλεί η παρατήρηση του δρ Parks από τους δικούς του ασθενείς ότι ακόμη και όταν κάποιος έχει αξιολογηθεί από τον ειδικό και έχει συγκεντρώσει υψηλό «σκορ» όσον αφορά τα συμπτώματα κατάθλιψης, σε περίπτωση που ερωτηθεί εάν πιστεύει ότι έχει κατάθλιψη, σχεδόν πάντα θα δώσει αρνητική απάντηση. Με άλλα λόγια είμαστε πολύ καλοί στην τέχνη της εξαπάτησης του ίδιου του εαυτού μας. Συνεχίζουμε ή προσπαθούμε να συνεχίζουμε σαν να μην συμβαίνει τίποτα διαφορετικό στη ζωή μας.
Και όμως υπάρχουν ορισμένα σημάδια, κάποιες σκέψεις που αποκαλύπτουν ότι δεν πάνε όλα πρίμα όπως θα θέλαμε να πιστεύουμε για τον εαυτό μας. Ότι είμαστε εκγλωβισμένοι στην απελπισία και την απόγνωση, αλλά επιμένουμε να στρουθοκαμηλίζουμε γι’ αυτό.
Πλήρης αποσύνδεση
Έχετε χάσει την επαφή με ό,τι έχει σημασία για εσάς. Αισθάνετε αποπροσανατολισμένοι όσον αφορά τις αξίες σας και την κατεύθυνση της ζωής σας. Έχετε χάσει το νόημα και το σκοπό σας, νιώθετε αποσυνδεδεμένοι από ό,τι έχει σημασία για εσάς.
Στο κενό
Υπάρχει ένα χάσμα ανάμεσα σε αυτό που επιθυμείτε και αυτό που έχετε, ανάμεσα στο ποιος είστε και ποιος θέλετε να είστε. Αν και αυτό το είδος χάσματος δεν είναι απαραίτητα κακό, τουναντίον μπορεί να είναι και κίνητρο για αλλαγή και ανάπτυξη, εντούτοις μπορεί να είναι και απίστευτα αγχωτικό, επιτείνοντας την απελπισία και την απαισιοδοξία για την ίδια τη ζωή.
Διαβάστε περισσότερα στο kontasou.com