Μαρία Πολύζου: «Ούτε ο καρκίνος ούτε η σεξουαλική κακοποίηση κατάφεραν ποτέ να με νικήσουν»

Σε πρώτο επίπεδο, το βιβλίο της Μαρίας Πολύζου είναι η αυτοβιογραφία μιας πρωταθλήτριας. Η αφήγησή της, όμως, αρχίζει και τελειώνει περιγράφοντας τη μάχη που χρειάστηκε να δώσει με όλη της τη δύναμη -και εξακολουθεί να δίνει καθημερινά- με τον καρκίνο. Ενδιάμεσα η Μαρία Πολύζου αφηγείται την περιπέτεια της ζωής της, το πώς κατάφερε να κατακτήσει παγκόσμιες διακρίσεις στο αγώνισμά της, τον μαραθώνιο, παρά τις τεράστιες δυσκολίες, τις κακουχίες και τις θυσίες που χρειάστηκε να κάνει. Παρ’ όλη τη φτώχεια, που την ανάγκαζε να ζει για πολύ καιρό σε μια τρώγλη, με αρουραίους να κυκλοφορούν δίπλα στο στρώμα της.

Η αυτοβιογραφική κατάθεσή της θα ήταν γενναία και συγκινητική ακόμη κι αν δεν περιελάμβανε τίποτα περισσότερο από τα αθλητικά επιτεύγματά της – ή το πώς κατόρθωσε να μην ηττηθεί από τον καρκίνο του μαστού. Ωστόσο, μόλις στην 31η σελίδα του βιβλίου της η ίδια εξομολογείται ότι από την ηλικία των 11-12 ετών υπήρξε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης. Εκθέτει απερίφραστα, ψυχρά, χωρίς κανενός είδους συναισθηματισμό, σαν μια ξαφνική κλωτσιά στο στομάχι του αναγνώστη, την παρατεταμένη φρίκη της παιδικής της ηλικίας. Γιατί το ανείπωτο συνέβαινε μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Παρ’ όλα αυτά, η Μαρία Πολύζου δηλώνει ότι δεν έγραψε το βιβλίο μόνο για να καταγγείλει την ενδοοικογενειακή βία και την κακοποίηση όπως η ίδια τη βίωσε. Και μολονότι δεν έχει γραφτεί ποτέ κάτι παρόμοιο στην Ελλάδα, η καθηλωτική αυτοβιογραφία της απλώς συμπίπτει, χωρίς όμως να συνδέεται ουσιαστικά, με το κίνημα #MeToo. Η συγγραφέας πιστεύει ότι το βιβλίο της θα δικαιωθεί, εάν παραδειγματίσει, εάν παρακινήσει, εάν εμψυχώσει παιδιά που βρίσκονται στη θέση που βρέθηκε εκείνη κάποτε, ώστε να βρουν τη δύναμη να ζητήσουν βοήθεια. Και, αντίστοιχα, ότι κάθε γυναίκα που έχει χτυπηθεί από τον καρκίνο να αντισταθεί στην αρρώστια και τις επώδυνες θεραπείες με τη σωματική άσκηση, ενδεχομένως τρέχοντας. Γιατί τρέχοντας, άλλωστε, η Μαρία Πολύζου έσωζε πάντα τον εαυτό της. Δραπετεύοντας κάθε φορά και από μια διαφορετική εκδοχή της προσωπικής της κόλασης.