Σταμάτης Μαλέλης : ”Βγάλτε τον ελέφαντα από το δωμάτιο…”

 

Διάβασα σε ένα τελευταίο βιβλίο του Ρουμπινί ότι όταν οι Αμερικανοί οικονομολόγοι κάνουν ανάλυση των σημερινών αιτίων της κρίσης κάνουν πως δεν βλέπουν τον ελέφαντα που είναι μέσα στο δωμάτιο.

Πιστεύω ότι στις σημερινές συνθήκες της ολόπλευρης κρίσης του συγκεκριμένου καπιταλιστικού μοντέλου, κάθε χώρα και κάθε περιφέρεια έχει μέσα στο δωμάτιό της έναν ελέφαντα που κάνει πως δεν τον βλέπει.

Ποιος, λοιπόν, είναι ο δικός μας ελέφαντας, με τον οποίο μοιραζόμαστε μια σταλιά καμαρούλα;

Να συμφωνήσουμε από την αρχή!

– Είναι οι πολιτικοί και το πελατειακό σύστημα που ανέπτυξαν μετά τη Μεταπολίτευση ένα Κράτος-τέρας, που κουβαλούσε όλα τα αρνητικά του πρώτου στοιχειώδους Κράτους που αναπτύχθηκε μετά την Ανεξαρτησία. Αυτό το Κράτος ξεκίνησε με τον εναγκαλισμό των φεουδαρχών και των προκρίτων, συνέχισε ως μηχανισμός των Βαυαρών που ήρθαν στη χώρα για να την… εκπολιτίσουν, έγινε έρμαιο στα χέρια των τραμπούκων που χρησιμοποιούσαν τα κόμματα και, για να μην μακρηγορώ, έφτασε μέχρι τις μέρες μας αιχμάλωτο των κάθε λογής καλοβολεμένων συνδικαλιστών εργατοπατέρων.

– Είναι οι άπληστοι επιχειρηματίες, κυρίως αυτοί που συναλλάχθηκαν με το Κράτος, που δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν την ακόρεστη επιθυμία τους για μυθικά πλούτη. Και, τελικά, αφού ξεζούμισαν τη χώρα, μετέφεραν τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό και επένδυσαν στην χρεοκοπία της επενδύοντας σε CDS.

– Είναι οι τράπεζες, και κυρίως οι τραπεζίτες και τα στελέχη τους, που έπαιρναν bonus μόνο για τον αριθμό των δανείων που έδιναν χωρίς να εξετάζουν τις δυνατότητες αποπληρωμής. Είναι οι ίδιοι που έδιναν απίστευτα δάνεια σε φούσκες επιχειρήσεις, όπου πλούτιζαν οι επιχειρηματίες αλλά λύγιζαν οι εταιρίες! Είναι οι τραπεζίτες και τα στελέχη τους που έδιναν θαλασσοδάνεια σε ΜΜΕ, ακόμη και λαθρόβια, με αποτέλεσμα να κλείνουν τα Μέσα και να πλουτίζουν οι εκδότες!

– Ήταν οι κυβερνήσεις των δύο μεγάλων κομμάτων που οδηγούσαν τη χώρα χωρίς στόχους και πυξίδα, με πλήρη έλλειψη στρατηγικής. Μας έβαλε, λεει, ο Σημίτης στην ΟΝΕ χωρίς όμως τις αναγκαίες προϋποθέσεις. Τα κατάφερε επικοινωνιακά και τα αποτελέσματα τα πληρώνουμε όλοι σήμερα.

Τι άλλο, όμως, φταίει που η χώρα κινδυνεύει να γίνει Πομπηία (από την οποία διεσώθη μόνο το αποχετευτικό σύστημα);

– Φταίνε οι συντεχνίες και οι εργατοπατέρες. Το κορπορατικό Κράτος που έχει μεγαλουργήσει μόνο σε φασιστικά πλαίσια.

– Φταίει η κυρίαρχη καπιταλιστική ιδεολογία της υπερκατανάλωσης, της επικράτησης ως κυρίαρχης ιδέας του πλουτισμού.

– Φταίει η παραδοσιακή Αριστερά που δεν μπόρεσε να πείσει ποτέ ότι έχει μία συγκεκριμένη πρόταση διακυβέρνησης της χώρας. Και τα κομμάτια της βολόδερναν από τον σταλινισμό στον άκρατο λαϊκισμό. Για σκεφτείτε, υπάρχει αριστερό κόμμα που καταγγέλλει το πελατειακό κράτος και την ίδια στιγμή συναγελάζεται με τους βασικούς εκπροσώπους του και τους καλεί όλους σε εκλογική συνεργασία. Μιλάμε για Κόμμα… Αρχών.

– Φταίνε αυτοί που τα έφαγαν μαζί με τον Πάγκαλο, που σε καμία περίπτωση δεν είναι οι ιδιωτικοί υπάλληλοι που πάνε άκλαυτοι καθημερινά, ούτε οι μικρομεσαίοι που καταστρέφονται εξίσου από τις τράπεζες, το Κράτος και τους ανεγκέφαλους κουκουλοφόρους.

Θα σημειώναμε δεκάδες ακόμη που φταίνε για να δείχναμε την κακομοιριά του σημερινού Κράτους, αλλά έτσι δεν θα βλέπαμε τον ελέφαντα.

Και τώρα τι πετύχαμε με το κούρεμα; Μα αυτό που ήθελε από την αρχή η Γερμανία. Να μείνουμε εκεί που είμαστε, στην περιφέρειά της. Να αποτελέσουμε, μαζί με όλο τον Νότο, τις χώρες που θα φροντίζουν για τα πλεονάσματά της.

Αλλά, όπως είπαμε, δεν φταίει μόνο η Γερμανία. Κυρίως φταίμε εμείς! Που όχι μόνο δεν βγάζουμε τον ελέφαντα από το δωμάτιο, αλλά κάνουμε και ότι δεν τον βλέπουμε. Και τι είναι ο ελέφαντας; Η εθνική μας μιζέρια!!!

πηγη: aixmi.gr