Σταμάτης Μαλέλης: «Οι διαφωνίες μου με τους 58»

Οι 58 συνεχίζουν τις εκδηλώσεις τους και προσπαθούν να  δείξουν το πολιτικό τους αποτύπωμα. Το ότι δημιουργήθηκε μία κίνηση που επιχειρεί να καλύψει ενα κενό ανάμεσα στη Νεα Δημοκρατία και στον ΣΥΡΙΖΑ το θεωρώ θετικό. Ομως δεν νιώθω οτι μπορεί να είμαι συνοδοιπόρος της συγκεκριμένης κίνησης για διαφόρους λόγους..

Πιστεύω οτι σήμερα είναι επίκαιρο όσο ποτέ να απαντήσουμε στις κύριες αντιθέσεις  που κυριαρχούν στην κοινωνία.

–          Θελουμε μικρό η μεγάλο κράτος;

–          Θέλουμε ελεγχόμενες αγορές η ελεύθερες που θα καθορίζονται απο το αόρατο χέρι του Μίλτον Φρίντμαν

–          Θέλουμε ελεγχόμενες – αλλά ιδιωτικές – τράπεζες η ανεξέλεγκτες που λειτουργούν ως ναοί του τζόγου;  Θεωρούμε οτι το σημερινό σύστημα ο καπιταλισμός, μη φοβόμαστε το όνομα , είναι το τέλος της ιστορίας?

–          Θεωρούμε οτι η κοινωνία που θα προέλθει απο την κρίση θα χτιστεί στη βάση ενός κοινωνικού κράτους η στο πλαίσιο μιας άνευ όρων ανάπτυξης;

Οσο δεν απαντάμε σε αυτα τα ερωτήματα οι 58 θα κινούνται σε ενα θεωρητικό και αόριστο πλαίσιο. Τι έρχονατι άραγε να καλύψουν κοινωνικά; Τι ακριβώς;

Ειναι σαφες οτι στην σημερινή κοινωνία υπάρχει έλλειμμα ανάπτυξης και πλεόνασμα ύφεσης. Πως φαντάζονατι τη νέα κοινωνία; Προφανώς όχι όπως και οι σημερινοί τους σύμμαχοι. Είτε αυτοί ανήκουν στη λαικη δεξιά είτε στους φιλελευθερους της Ντόρας.

Η κάλυψη ενός πολιτικου κενου πρέπει να εμπεριέχει και το αντίστοιχο κοινωνικό. Δεν είναι η κάλυψη ενός πολιτικού κενού αυτοσκοπός. Το αντίθετο κάθε πολιτικό υποκείμενο πρέπει να εκφράζει πραγματικές κοινωνικές ανάγκες..

Οι οπαδοί των 58 – που έχουν δείξει έναν περίεργο φανατισμό που δεν συνάδει με την αύρα των…παιδιών του Κύρκου- καλούν σε έναν διάλογο. Καλοδεχούμενος. Αλλά οι de facto συμμαχίες προσδιορίζουν και μία συγκεκριμένη πολιτικη, που δεν έχει σχέση με τις βασικές κοινωνικές ανα΄γκες. Ψάχνουμε ένα μεγάλο λαικό ρεύμα και όχι μία ακόμη λέσχη διαλόγου και προβληματισμού, που κατά την άποψη μου βρίσκεται εκτός κοινωνίας..

Δεν λέμε όχι στο διάλογο αλλά βάζουμε το πλαίσιο που τον καθιστά δημιουργικό. Και νομίζω ότι η διαφωνία μας βρίσκεται ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο!

Σταμάτης Μαλέλης