
Η Φαίη Ξυλά άνοιξε την καρδιά της για την καθημερινότητα της ως μητέρα, αποκαλύπτοντας με χιούμορ και ειλικρίνεια πόσο έντονα παρακολουθούσε τις κινήσεις του γιου της κατά την παιδική του ηλικία. Η ηθοποιός μοιράστηκε μια τρυφερή στιγμή, αποκαλύπτοντας πως χρησιμοποιούσε ένα καπέλο για να «κρυφτεί» και να δει πού πήγαινε το παιδί της, χωρίς να το αντιληφθεί
Η Φαίη Ξυλά είναι μια μητέρα που ζει τις καθημερινές αγωνίες και τις στιγμές έντασης που περνά κάθε γονιός, όμως πάντα με μια δόση χιούμορ και χαράς. Σε μια πρόσφατη συνέντευξή της, η ηθοποιός αποκάλυψε με τρυφερότητα και ειλικρίνεια τις «κρυφές» τακτικές που ακολουθούσε για να παρακολουθεί τον γιο της όταν ήταν μικρός.
«Έβαζα καπέλο και παρακολουθούσα τον γιο μου για να δω πού θα πάει», εξομολογήθηκε, γελώντας με την ίδια της την ανασφάλεια και το μητρικό ένστικτο που την ωθούσε να είναι πάντα κοντά στο παιδί της. Η Φαίη Ξυλά, αν και γνωρίζει πόσο σημαντική είναι η ελευθερία για τα παιδιά, παραδέχτηκε ότι η ανησυχία της ήταν πάντα έντονη, ειδικά στις πρώτες φάσεις της παιδικής ηλικίας.
Η ηθοποιός, που έχει μιλήσει πολλές φορές για τη σημασία του να ισορροπεί την καριέρα της με την προσωπική της ζωή, δήλωσε πως η μητρότητα την έχει κάνει να δει τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική. «Είναι απίστευτο πόσο άλλαξα ως άνθρωπος από τη στιγμή που έγινα μητέρα. Τα πάντα έχουν να κάνουν με την ασφάλεια και την ευημερία του παιδιού σου», σημείωσε.
Παρά την ελαφρότητα με την οποία περιγράφει την «επιχείρηση παρακολούθησης», η Φαίη Ξυλά αναγνωρίζει ότι αυτή η προστατευτικότητα είναι μια φυσική αντίδραση που έχει κάθε γονέας. Η ίδια πρόσθεσε ότι το να βλέπει τον γιο της να μεγαλώνει και να αποκτά την ανεξαρτησία του είναι μια διαδικασία που, παρά τις δυσκολίες, τη γεμίζει περηφάνια.
Η ηθοποιός αναφέρθηκε επίσης στην ανάγκη να δημιουργηθεί μια ισχυρή βάση εμπιστοσύνης με τα παιδιά, επισημαίνοντας πως η παρακολούθηση και η επίβλεψη πρέπει να συνδυάζονται με ανοιχτή επικοινωνία και σεβασμό στις προσωπικές ανάγκες των παιδιών.
Η Φαίη Ξυλά, με την αμεσότητα και τη χαλαρή της στάση, αποδεικνύει ότι η μητρότητα, αν και απαιτητική, είναι γεμάτη στιγμές χαράς, γέλιου και συναισθηματικής εξέλιξης, ακόμη και όταν περιλαμβάνει τα «μυστικά» του γονεϊκού ρόλου.






























