Μια φράση που άνοιξε ξανά τη συζήτηση γύρω από τα όρια της δημόσιας κριτικής και τη λειτουργία της Δικαιοσύνης. Ο Νίκος Ορφανός τοποθετήθηκε για την υπόθεση του Πέτρος Φιλιππίδης, θέτοντας ένα ερώτημα που αγγίζει τον πυρήνα της δημόσιας αντιπαράθεσης: «Με βάση ποιο σύστημα δικαίου, ξαφνικά, αυτός ο λιθοβολισμός;»
Η δήλωση του Νίκου Ορφανού δεν πέρασε απαρατήρητη. Σε μια περίοδο όπου οι υποθέσεις που απασχόλησαν τον καλλιτεχνικό χώρο συνεχίζουν να συζητούνται με ένταση, ο ίδιος επέλεξε να εστιάσει στη διάσταση της δημόσιας καταδίκης πριν από την οριστική κρίση των θεσμών.
Το ερώτημα που διατύπωσε δεν αφορούσε — όπως διευκρινίζουν κύκλοι του — την ουσία των καταγγελιών, αλλά το κλίμα που διαμορφώνεται συχνά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στον δημόσιο λόγο. «Λιθοβολισμός» ήταν η λέξη που χρησιμοποίησε, περιγράφοντας την ταχύτητα με την οποία η κοινή γνώμη οδηγείται σε συμπεράσματα.
Η τοποθέτηση αυτή έρχεται σε μια συγκυρία όπου η ελληνική κοινωνία έχει ήδη βιώσει μια βαθιά διαδικασία αναθεώρησης γύρω από ζητήματα εξουσίας, κατάχρησης και σιωπής στον καλλιτεχνικό χώρο. Οι αποκαλύψεις των τελευταίων ετών προκάλεσαν κύμα αντιδράσεων, αναδεικνύοντας την ανάγκη προστασίας των θυμάτων αλλά και τη σημασία της θεσμικής οδού.
Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα διαχρονικό δίλημμα: Πώς ισορροπεί μια δημοκρατική κοινωνία ανάμεσα στο τεκμήριο αθωότητας και στη δημόσια απαίτηση για λογοδοσία; Πού τελειώνει η ελεύθερη έκφραση και πού αρχίζει η προδικαστική καταδίκη;
Η παρέμβαση του Ορφανού ανέδειξε ακριβώς αυτή τη λεπτή γραμμή. Σε ένα περιβάλλον όπου οι εξελίξεις μεταδίδονται σε πραγματικό χρόνο και τα σχόλια πολλαπλασιάζονται με εκθετικό ρυθμό, η δημόσια εικόνα συχνά διαμορφώνεται πριν από τις τελικές αποφάσεις των δικαστηρίων.
