Άσχημα είναι τα μελλούμενα για το ΠΑΣΟΚ στο σενάριο που η σημερινή δημοσκοπική διατηρηθεί – πόσο μάλλον αν επιδεινωθεί – μέχρις τις κάλπες.
Οι μυλόπετρες έχουν πιάσει και πάλι δουλειά, όπως συνέβη και το μακρινό 2019 και το εγγύτερο 2023.
Πιέσεις από τη ΝΔ για να είναι το ΠΑΣΟΚ ένας εν δυνάμει εταίρος και απέναντι στον λαϊκισμό του Αλέξη Τσίπρα, πιέσεις και από τα Αριστερά για να είναι ο εν δυνάμει συνεταίρος σε ένα προοδευτικό κυβερνητικό σχήμα.
Η πίεση αυτή δεν θα είχε καμία πιθανόν επίπτωση, αν αυτές οι δύο αντίθετες δυνάμεις δεν εκφράζονταν και στο εσωτερικό του κόμματος.
Μιλάμε για τις δυο ψυχές του ΠΑΣΟΚ, την αριστερή και την κεντροδεξιά που προσωποποιούνται στον Χάρη Δούκα και στην Άννα Διαμαντοπούλου.
Οι μετρήσεις όμως δείχνουν ότι και οι δυο ψυχές του κόμματος έχουν αρχίσει να χάνουν δυνάμεις και η μια κατηγορεί την άλλη για τη διαφαινόμενη κατάρρευση και στις εκλογές.
Αυτό είναι και το χειρότερο σενάριο που απειλεί το ΠΑΣΟΚ αυτή την ώρα και μετά τις δηλώσεις του κ. Δούκα για συνεργασία με την ΕΛΑΣ του Τσίπρα για σχηματισμό κυβέρνησης αν τα ποσοστά των δυο κομμάτων το επιτρέπουν έφεραν τον Δήμαρχο στο φάσμα της διαγραφής.
Πολλοί μιλούν ήδη για την τελευταία ευκαιρία του κ. Δούκα αν επιστρέψει με μια ακόμη τέτοια παρέμβαση ενώ ήδη πολλοί του καταλογίζουν ήδη ότι βρίσκεται με το ένα πόδι στην ΕΛΑΣ.
Όμως μια ακόμη διαγραφή δεν θα βοηθούσε σε τίποτα το ΠΑΣΟΚ σε αυτή τη φάση καθώς θα αφαιρούσε δυνάμεις σε μια στιγμή που και η τελευταία ψήφος μετράει, αν θέλουν να ανακτήσουν τουλάχιστον τη δεύτερη θέση από τον κ. Τσίπρα.
Το πρόβλημα όμως για το ΠΑΣΟΚ είναι μετά τις εκλογές.
Αν επαληθευτούν οι μετρήσεις τότε η βουβή αμφισβήτηση που επικρατεί στη βάση του κόμματος, αλλά κυρίως μεταξύ των στελε΄χων πιθανότατα να μετουσιωθεί σε νέα αμφισβήτηση του Νίκου Ανδρουλάκη.
Ήδη η στρατηγική της νίκης με μια ψήφο διαφορά από τη ΝΔ έχει καεί ανεπίστρεπτα και το επιχείρημα τόσο του κ. Τσίπρα όσο και του κ. Μητσοτάκη ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε τρία χρόνια να εξελιχθεί σε αντίπαλο πόλο και εναλλακτική λύση πλειοψηφικά δεν έχει πλέον αντίλογο στη δημόσια αντιπαράθεση, ούτε από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του κ. Ανδρουλάκη.
