Για τη σχέση της με τον καλλιτεχνικό χώρο, τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει στην πορεία της και την απόφασή της να κρατά αποστάσεις από καταστάσεις που δεν την εκφράζουν μίλησε η Αποστολία Ζώη. Η τραγουδίστρια έχει αναφερθεί αρκετές φορές στις επιλογές που έκανε κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής της διαδρομής, αλλά και στην ανάγκη της να διατηρεί την προσωπική της ισορροπία, χωρίς να αισθάνεται ότι πρέπει να ακολουθεί συγκεκριμένους κανόνες για να παραμείνει ενεργή στον χώρο.
Η δήλωσή της ότι πλέον αισθάνεται «με το ένα πόδι εκτός», επειδή δεν ανήκει σε κάποια κλίκα, αποτυπώνει τη δική της οπτική για τις ισορροπίες στη μουσική βιομηχανία και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη θέση της σε αυτήν.
Η στάση της απέναντι στον καλλιτεχνικό χώρο
Η Αποστολία Ζώη έχει διαγράψει τη δική της πορεία στο τραγούδι, ενώ έχει ασχοληθεί και με άλλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Στη διάρκεια των χρόνων, έχει επιλέξει περιόδους έντονης επαγγελματικής δραστηριότητας αλλά και διαστήματα αποχής, προκειμένου να επαναπροσδιορίσει τις προτεραιότητές της.
Σε παλαιότερες συνεντεύξεις της έχει μιλήσει για τις δυσκολίες που συνάντησε στον χώρο, αλλά και για τις καταστάσεις που την οδήγησαν να απομακρυνθεί προσωρινά από τη νυχτερινή διασκέδαση. Όπως έχει εξηγήσει, υπήρξαν στιγμές κατά τις οποίες ένιωσε ότι δεν ταίριαζε στο περιβάλλον στο οποίο εργαζόταν, ενώ ορισμένες επαγγελματικές συνεργασίες την έφεραν αντιμέτωπη με δύσκολες ισορροπίες.
Η ίδια έχει περιγράψει πως, σε μια περίοδο της καριέρας της, αποφάσισε να σταματήσει, καθώς είχε κουραστεί από καταστάσεις που δεν μπορούσε πλέον να διαχειρίζεται με τον ίδιο τρόπο. Η απόφαση αυτή δεν σήμαινε ότι εγκατέλειψε οριστικά τη μουσική, αλλά ότι χρειαζόταν χρόνο για να δει διαφορετικά την επαγγελματική της ζωή.
«Δεν ανήκω σε καμία κλίκα»
Η αναφορά της στις κλίκες αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τις σχέσεις και τις άτυπες ισορροπίες στον καλλιτεχνικό χώρο. Η Ζώη φαίνεται να δίνει μεγαλύτερη σημασία στην προσωπική της ανεξαρτησία και στις συνεργασίες που την εκφράζουν, παρά στην ανάγκη να ενταχθεί σε συγκεκριμένες ομάδες.
Η στάση αυτή, όπως προκύπτει από τις δημόσιες τοποθετήσεις της, συνδέεται με την επιθυμία της να διατηρεί την αυτονομία της και να μην προσαρμόζει τις επιλογές της αποκλειστικά στις απαιτήσεις του χώρου. Για την ίδια, η επαγγελματική πορεία δεν είναι απαραίτητο να ακολουθεί μια σταθερή, γραμμική διαδρομή, ούτε να καθορίζεται από την ανάγκη διαρκούς παρουσίας.
Η καλλιτέχνιδα έχει μιλήσει στο παρελθόν για την αξία που έχει για εκείνη ο χρόνος μακριά από τη δουλειά, αλλά και για τη σημασία του να διατηρεί ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική ζωή. Έχει επίσης αναφερθεί στην ανάγκη να επιλέγει με μεγαλύτερη προσοχή τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζεται και περνά τον χρόνο της.
Οι δυσκολίες και η απόφαση να κάνει ένα βήμα πίσω
Η πορεία της Αποστολίας Ζώη δεν υπήρξε συνεχής. Η ίδια έχει περιγράψει περιόδους κατά τις οποίες απομακρύνθηκε από το τραγούδι, καθώς ένιωθε την ανάγκη να αλλάξει ρυθμούς και να επανεξετάσει όσα ήθελε να κάνει στη ζωή της.
Σε συνέντευξή της το 2015 είχε αναφερθεί σε ανθρώπους και καταστάσεις που, όπως είπε, επηρέασαν την ψυχολογία της και συνέβαλαν στην απόφασή της να φύγει για ένα διάστημα. Αργότερα, μιλώντας για την επιστροφή της, εξήγησε ότι η απόσταση τη βοήθησε να δει διαφορετικά τόσο τη δουλειά της όσο και τον εαυτό της.
Η εμπειρία αυτή φαίνεται να επηρέασε και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει πλέον την επαγγελματική αναγνώριση. Αντί να επιδιώκει διαρκώς την παρουσία της στην επικαιρότητα, έχει επιλέξει να κινείται με τους δικούς της ρυθμούς και να δίνει χώρο σε όσα θεωρεί ουσιαστικά.
Μια διαφορετική σχέση με τη δουλειά και τη ζωή
Η Αποστολία Ζώη έχει αναφερθεί επανειλημμένα στην ανάγκη να μην εξαντλείται κανείς επαγγελματικά και να μην ταυτίζει ολόκληρη την ταυτότητά του με τη δουλειά του. Για την ίδια, η απομάκρυνση από τον χώρο σε ορισμένες περιόδους δεν ήταν απαραίτητα μια οριστική απόφαση, αλλά μια ευκαιρία να αναζητήσει νέες ισορροπίες.
Σήμερα, η στάση της απέναντι στη μουσική και στις συνεργασίες φαίνεται να διαμορφώνεται περισσότερο από τις προσωπικές της επιλογές και λιγότερο από την ανάγκη να βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο. Η ίδια έχει δείξει ότι δεν φοβάται να κάνει παύσεις, να αλλάζει κατεύθυνση ή να αναζητά νέες δημιουργικές διεξόδους.
Η δήλωσή της για τις κλίκες και την αίσθηση ότι βρίσκεται πλέον με το ένα πόδι εκτός του καλλιτεχνικού χώρου ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τις συνθήκες που επικρατούν στη μουσική βιομηχανία. Παράλληλα, αναδεικνύει τη δική της επιλογή να διατηρεί την ανεξαρτησία της και να συνεχίζει την πορεία της με βάση όσα την εκφράζουν, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι δεν ακολουθεί τις συνήθεις διαδρομές του χώρου.
