Αναστασία Γιούσεφ: Η μητρότητα άλλαξε τη ζωή της – «Ο γιος μου ήταν το πιο πολύτιμο δώρο»

Ο μικρός ήρθε στον κόσμο την ίδια ημέρα με τα γενέθλια της χορεύτριας – Η δύσκολη στιγμή πριν από την καισαρική και η συγκίνηση όταν άκουσε το πρώτο του κλάμα

Για τα συναισθήματα της πρώτης της εγκυμοσύνης αλλά και για τη διαδικασία του τοκετού μίλησε, μεταξύ άλλων, η Αναστασία Γιούσεφ στη νέα εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που έδωσε στο ένθετο «Secret» των Παραπολιτικών και τη δημοσιογράφο Σάσα Σταμάτη.

Ο γιος της γεννήθηκε την Πέμπτη 13 Αυγούστου, ανήμερα των γενεθλίων της. Όπως είπε η Αναστασία Γιούσεφ, αυτό ήταν το πιο πολύτιμο δώρο για την ίδια. Οι δυο τους, στο εξής, θα σβήνουν τούρτα την ίδια ημέρα.

Εξομολογήθηκε σε άλλο σημείο της συνέντευξης, πως πριν τη διαδικασία του τοκετού, έκανε την προσευχή της ώστε όλα να κυλήσουν ομαλά. Όπως και έγινε. Η Αναστασία Γιούσεφ ζει πλέον το κεφάλαιο της μητρότητας και δηλώνει ευτυχισμένη.

Πώς ήταν η εγκυμοσύνη;

Ήταν ένα ταξίδι γεμάτο προσμονή, αγάπη και συγκίνηση, αλλά και αρκετές δυσκολίες. Υπήρχαν στιγμές που κουράστηκα, στιγμές που φοβήθηκα και πολλές αλλαγές που έπρεπε να διαχειριστώ. Παρ’ όλα αυτά, κάθε φορά που ένιωθα τον μικρό να κινείται μέσα µου ξεχνούσα τα πάντα. Αν µε ρωτήσεις σήμερα, θυμάμαι µόνο τα όμορφα.

Πες µας για τη γέννα.

Ξεκίνησα µε την πεποίθηση ότι θα γεννήσω φυσιολογικά. Οι πόνοι είχαν ξεκινήσει από το σπίτι και όταν φτάσαµε στο νοσοκοµείο όλα έδειχναν ότι πηγαίναµε προς αυτή την κατεύθυνση. Είχα διαστολή, είχα κάνει επισκληρίδιο και ήµουν έτοιµη να γνωρίσω τον γιο µου.

Ξαφνικά, όμως, οι παλμοί του έπεσαν και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα βρεθήκαμε να τρέχουμε για καισαρική. Ήταν ίσως τα πιο αγχωτικά λεπτά της ζωής µου. ∆εν σκεφτόμουν τίποτε άλλο παρά µόνο να είναι καλά το μωρό µου. Έκανα την προσευχή µου και περίμενα να ακούσω το κλάμα του. Και όταν τελικά άκουσα αυτό το πρώτο κλάμα, όλα εξαφανίστηκαν. Ο φόβος, η αγωνία, η ένταση. Το µόνο που θυμάμαι είναι ότι το μωρό µου ήταν καλά. Το πιο συγκινητικό είναι ότι γεννήθηκε ανήμερα των γενεθλίων µου. Ήταν το πιο πολύτιμο δώρο που θα μπορούσα να πάρω ποτέ.

∆εν υπάρχει κόσμημα, επιτυχία ή δώρο που να μπορεί να συγκριθεί µε αυτό το συναίσθημα. Και, αν µε ρωτήσεις σήμερα, θα το έκανα ξανά και ξανά, για να τον κρατήσω άλλη µία φορά στην αγκαλιά µου.