Με λόγια λιτά αλλά βαθιά φορτισμένα, η Αριάν Λαμπέντ προχώρησε σε μια προσωπική αποκάλυψη που ξεπερνά τα όρια της είδησης και αγγίζει τον πυρήνα ενός κοινωνικού τραύματος. Η σύζυγος του Γιώργου Λάνθιμου μίλησε ανοιχτά για τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη στην εφηβεία, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα στήριξης προς τα θύματα και ευθύνης προς την κοινωνία.
Η δημόσια παραδοχή ενός τόσο επώδυνου βιώματος δεν είναι ποτέ εύκολη. Όταν όμως προέρχεται από μια αναγνωρίσιμη καλλιτεχνική παρουσία, αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Η Αριάν Λαμπέντ αποκάλυψε ότι έπεσε θύμα βιασμού δύο φορές κατά την εφηβεία της, περιγράφοντας μια περίοδο που σημάδεψε βαθιά τη ζωή και την ψυχοσύνθεσή της.
Η μαρτυρία της δεν είχε χαρακτήρα καταγγελίας με ονόματα ή λεπτομέρειες· είχε χαρακτήρα αλήθειας. Μιας αλήθειας που πολλές γυναίκες κουβαλούν σιωπηλά για χρόνια. Μέσα από την εξομολόγησή της, ανέδειξε τη δυσκολία που αντιμετωπίζουν τα θύματα να μιλήσουν, τον φόβο της αμφισβήτησης, αλλά και το βάρος της ενοχής που συχνά — και άδικα — μεταφέρεται στους ίδιους τους επιζώντες.
Η συζήτηση γύρω από τη σεξουαλική κακοποίηση παραμένει επώδυνη αλλά αναγκαία. Κάθε δημόσια τοποθέτηση λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο, ούτε αφορά «παρελθοντικές εποχές». Είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που απαιτεί παιδεία, θεσμική προστασία και, κυρίως, κουλτούρα σεβασμού.
Η επιλογή της να μιλήσει τώρα δεν αφορά μόνο το προσωπικό της τραύμα. Αφορά τη συλλογική ανάγκη να σπάσει ο κύκλος της σιωπής. Σε μια περίοδο όπου όλο και περισσότερες γυναίκες βρίσκουν το θάρρος να μοιραστούν τις εμπειρίες τους, τέτοιες μαρτυρίες λειτουργούν ως στήριγμα και ως μήνυμα: η ευθύνη ανήκει πάντα στον θύτη, ποτέ στο θύμα.
Η δύναμη της εξομολόγησης δεν βρίσκεται μόνο στην αποκάλυψη, αλλά στη διεκδίκηση αξιοπρέπειας. Και αυτό είναι ίσως το πιο ηχηρό στοιχείο της παρέμβασής της.
