Στις 16 Οκτωβρίου 2025, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε νομοσχέδιο που επιτρέπει τη δυνατότητα εργασίας έως και 13 ώρες την ημέρα σε ορισμένες περιπτώσεις, κυρίως στον ιδιωτικό τομέα. Το μέτρο προωθήθηκε από την κυβέρνηση, με το επιχείρημα ότι η αγορά εργασίας χρειάζεται «ευελιξία» και ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει έλλειψη εργατικού δυναμικού σε κρίσιμους κλάδους όπως ο τουρισμός ,η γεωργία και η φιλοξενία.
Η ρύθμιση προβλέπει ότι η 13ωρη εργασία θα γίνεται μόνο με συναίνεση του εργαζόμενου και για περιορισμένο αριθμό ημερών (μέχρι 37 ημέρες τον χρόνο). Παράλληλα, προβλέπεται προσαύξηση 40% για τις ώρες υπερωρίας, ενώ ο εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας δεν μπορεί να ξεπερνά τις 48 ώρες σε περίοδο αναφοράς τεσσάρων μηνών.
Βρισκόμαστε λοιπόν στην σκλαβιά του 21ου αιώνα που δεν φοράει αλυσίδες. Φοράει κουστούμι, έχει συμβόλαιο και αποδοχές υπερωριών.
Είναι η σκλαβιά χρόνου , της ανάγκης , της σιωπηλής αποδοχής και το δίλλημα σήμερα είναι ξεκάθαρο :
Είναι η σκλαβιά χρόνου , της ανάγκης , της σιωπηλής αποδοχής και το δίλλημα σήμερα είναι ξεκάθαρο :
Ελευθερία ή σκλαβιά ;
Και η απάντηση δεν θα δοθεί στα νομοσχέδια αλλά στη συνείδηση κάθε ανθρώπου που αρνείται να παραδοθεί στην εξάντληση.
