ε μια εποχή όπου η δημόσια εικόνα κρίνεται καθημερινά στα social media, τα αρνητικά σχόλια μοιάζουν σχεδόν αναπόφευκτα. Ο Γιάννης Τσιμιτσέλης, ωστόσο, δείχνει να έχει βρει τη δική του ισορροπία απέναντι στην κριτική — και δεν διστάζει να το δηλώσει ανοιχτά.
Η έκθεση είναι μέρος της δουλειάς για κάθε άνθρωπο της τηλεόρασης και του θεάτρου. Τα φώτα, οι συνεντεύξεις, οι πρεμιέρες συνοδεύονται πια από ένα αδιάκοπο ψηφιακό «δικαστήριο», όπου ο καθένας μπορεί να σχολιάσει, να επικρίνει ή να αμφισβητήσει.
Ο Γιάννης Τσιμιτσέλης επιλέγει να μην εγκλωβίζεται σε αυτό. «Δεν με νοιάζουν καθόλου τα αρνητικά σχόλια, ας λένε», είναι η στάση που υιοθετεί, στέλνοντας ένα μήνυμα αυτοπεποίθησης αλλά και απελευθέρωσης. Γιατί, τελικά, η κριτική δεν είναι πάντα δημιουργική — συχνά είναι απλώς θόρυβος.
Η ωριμότητα ίσως κρύβεται ακριβώς εκεί: στο να ξεχωρίζεις ποια λόγια αξίζουν χώρο μέσα σου και ποια όχι. Σε έναν κόσμο που τρέφεται από την αντίδραση, η αδιαφορία μπορεί να είναι η πιο δυνατή απάντηση.
Και αν κάτι αναδεικνύεται μέσα από τη στάση του, είναι πως η προσωπική γαλήνη δεν διαπραγματεύεται. Όσο θα υπάρχουν φώτα, θα υπάρχουν και σχόλια. Το ζήτημα είναι ποιος κρατά το «διακόπτη» της επιρροής τους.
