Η Μαρία Καρυστιανού, που έχει κάνει σκοπό ζωής τη δικαίωση και την τιμωρία όλων των ενόχων για το έγκλημα των Τεμπών στην συνέντευξη ποταμό που παραχώρησε στο in και στη Ράνια Τζίμα αποκαλύπτει για πρώτη φορά ότι δέχθηκε απειλή κατά της ζωής της ίδιας και της οικογένειάς της, μετά την κατάθεση της πρότασης για την Προανακριτική, στην οποία κατηγορεί ευθέως τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη για «εσχάτη προδοσία».
Αφήνοντας σαφείς αιχμές ότι στην υπόθεση των Τεμπών διαδραματίζονται πολλά στο παρασκήνιο, και ερωτηθείσα ευθέως αν θεωρεί ότι στην υπόθεση αυτή έχουν υπάρξει απειλές προς πρόσωπα που παίζουν κεντρικό ρόλο στην ανάδειξη και τη διερεύνηση στοιχείων του δυστυχήματος, τονίζει ότι και η ίδια δέχθηκε απειλές.
«Πριν λίγες μέρες δέχθηκα απειλές κατά της ζωής για την εσχάτη προδοσία» λέει η κυρία Καρυστιανού. «Αυτό που μου ειπώθηκε είναι ότι και μόνο η σύνδεση του ονόματος της συγκεκριμένης οικογένειας, της οικογένειας Μητσοτάκη, με το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας, δεν μπορεί να μείνει ατιμώρητη. Και μόνο η σύνδεση και ας μην οδηγήσει πουθενά» προσθέτει εμφατικά.
Ειπώθηκαν και άλλα, «υπήρχαν και άλλες χειρότερες λέξεις« όπως λέει, τις οποίες αποφεύγει να επαναλάβει μπροστά στην κάμερα, αλλά στην Αστυνομία κατατέθηκαν τα πάντα, με κάθε λεπτομέρεια.
Η κυρία Καρυστιανού έχει ήδη καταγγείλει και καταθέσει για το ζήτημα στη Δίωξη Οργανωμένου Εγκλήματος, όπως επιβεβαιώνουν και οι αρμόδιες Αρχές, και η καταγγελία βρίσκεται ήδη στο στάδιο της διερεύνησης.
Αποφεύγει να δώσει στοιχεία που αποκαλύπτουν την ταυτότητα του ανθρώπου που, όπως λέει, της μετέφερε την απειλή «πρόσεξε κτλ, συμβουλευτικά δηλαδή, για το καλό μου θεωρητικά». Ωστόσο σπεύδει να προσθέσει ότι «εγώ από όλη τη συζήτηση που είχαμε, θεώρησα ότι αυτό ήταν εντελώς απειλητικό».
Ατυχήματα συμβαίνουν…
Για το είδος της απειλής που δέχθηκε και τι την συμβούλευσαν να προσέξει η κυρία Καρυστιανού απαντά χαρακτηριστικά «ατυχήματα συμβαίνουν. Δεν συμβαίνουν;» με το ύφος της και την στιγμιαία σιωπή, να λένε όσα διστάζει να πει με λέξεις.
«Τροχαία, σε μένα, σε κάποιο δικό μου, σε οικείο πρόσωπο» θα πει στη συνέχεια.
Ξέρω με ποιους τα έχω βάλει
Δίνοντας περισσότερες διευκρινίσεις ως προς τι ακριβώς της είπαν η κυρία Καρυστιανού λέει ότι αυτό που της μεταφέρθηκε είναι ότι «στη συζήτηση που έγινε για μένα ειπώθηκε ότι ‘εντάξει, η Καρυστιανού δεν θα πάει για πολύ ακόμα»» και σπεύδει να προσθέσει ότι «Δεν θα κρυφτώ πίσω από το δάχτυλό μου. Εγώ τουλάχιστον ξέρω με ποιους τα ‘χω βάλει. Δηλαδή δεν εξεπλάγην από αυτά που άκουσα, ούτε που μου είπαν ότι »ξέρεις πολύ καλά ότι δεν αστειεύονται, είναι αδίστακτοι και τα λοιπά», ειπώθηκαν όλα αυτά στη συζήτηση».
Στην καίρια ερώτηση αν αισθάνεται ότι κινδυνεύει η κυρία Καρυστιανού δεν το αποκλείει. «Θεωρητικά θα μπορούσα, ναι. Να κινδυνεύσει κάποιος ο οποίος μιλάει, λέει, σκαλίζει, προσπαθεί, κάνει».
Την απογοήτευση της για τον τρόπο λειτουργίας του κράτους δικαίου και της ποιότητας της Δημοκρατίας προδίδει δε η απάντησή της στην παρατήρηση ότι δεν ζούμε όμως σε μια χώρα που όποιος ψάχνει κινδυνεύει…
«Εμένα πάντως αυτό μου ειπώθηκε. Αυτό μου ήρθε σαν πληροφορία. Ότι γίνονται αυτά, να το ξέρω.» θα πει αυστηρά.
Ενδεικτικό του κλονισμού της εμπιστοσύνης της στη Δικαιοσύνη και τους χειρισμούς της είναι και το σχόλιο της όταν επισημαίνεται ότι η καταγγελία της ότι δέχθηκε απειλή μετά την πρόταση της για την Προανακριτική και τη κατηγορία εναντίον του πρωθυπουργό για εσχάτη προδοσία, θα έπρεπε να κινητοποιηθεί η Δικαιοσύνη.
«Δεν νομίζω, αλλά εντάξει…» είναι το δηκτικό σχόλιο της κυρίας Καρυστιανού.
