Κώστας Δόξας μετά την καταδίκη για ενδοοικογενειακή βία: «Να προσέχουμε τους συντρόφους που επιλέγουμε»

Κώστας Δόξας μετά την καταδίκη για ενδοοικογενειακή βία: «Να προσέχουμε τους συντρόφους που επιλέγουμε»

Κώστας Δόξας μετά την καταδίκη για ενδοοικογενειακή βία: «Να προσέχουμε τους συντρόφους που επιλέγουμε»

Λίγο καιρό μετά τη δικαστική απόφαση που τον έκρινε ένοχο για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, ο Κώστας Δόξας επανέρχεται στο προσκήνιο με δηλώσεις που προκαλούν αντιδράσεις. Ο γνωστός τραγουδιστής, το όνομα του οποίου απασχόλησε έντονα την επικαιρότητα τα τελευταία χρόνια, προχώρησε σε μια τοποθέτηση που άνοιξε νέο κύκλο συζητήσεων.

Η υπόθεση που οδήγησε στην καταδίκη του Κώστα Δόξα για ενδοοικογενειακή βία είχε συγκλονίσει την κοινή γνώμη και είχε επηρεάσει καθοριστικά την επαγγελματική του πορεία. Ο τραγουδιστής βρέθηκε στο επίκεντρο τόσο της δικαστικής διαδικασίας όσο και της δημόσιας κριτικής, με τη συζήτηση γύρω από τη βία στις σχέσεις να αναζωπυρώνεται.

Μετά την απόφαση του δικαστηρίου, ο ίδιος επιχείρησε να τοποθετηθεί δημόσια, δηλώνοντας –μεταξύ άλλων– ότι «πρέπει να προσέχουμε τους συντρόφους που επιλέγουμε». Η συγκεκριμένη φράση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με πολλούς να θεωρούν ότι μετατοπίζει το βάρος της ευθύνης.

Το ζήτημα της ενδοοικογενειακής βίας παραμένει εξαιρετικά ευαίσθητο στην ελληνική κοινωνία. Τα τελευταία χρόνια, οι καταγγελίες έχουν αυξηθεί, ενώ οι δημόσιες τοποθετήσεις επωνύμων προσώπων γύρω από τέτοιες υποθέσεις κρίνονται με αυστηρότητα. Η κοινωνία εμφανίζεται λιγότερο διατεθειμένη να αποδεχθεί αμφιλεγόμενες δηλώσεις, ειδικά όταν σχετίζονται με δικαστικές αποφάσεις.

Παράλληλα, η υπόθεση του τραγουδιστή ανέδειξε για ακόμη μία φορά τον ρόλο των ΜΜΕ και των social media στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Η ισορροπία ανάμεσα στο τεκμήριο αθωότητας, τον σεβασμό στα θύματα και τη δημόσια εικόνα ενός καλλιτέχνη αποδεικνύεται εύθραυστη.

Σε κάθε περίπτωση, η δημόσια συζήτηση γύρω από τέτοιες υποθέσεις δεν περιορίζεται στα πρόσωπα που εμπλέκονται. Αγγίζει ευρύτερα ζητήματα ευθύνης, στάσης ζωής και κοινωνικών προτύπων, υπενθυμίζοντας πως οι λέξεις — ειδικά όταν προέρχονται από δημόσια πρόσωπα — έχουν ιδιαίτερο βάρος.