Ο Βενιζέλος κόβει, η Διαμαντοπούλου ράβει.. για τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ

Οι εσωτερικές ισορροπίες είναι ο πυρήνας της πολιτικής της Χαριλάου Τρικούπη

Σε μια υβριδική συζήτηση εκ του μακρόθεν έχουν εμπλακεί  τα δυο ηγετικά και ιστορικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος και Άννα Διαμαντοπούλου.

 

Η συζήτηση για τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ όσο και αν φαντάζει πρώιμη και άκαιρη, η αλήθεια είναι ότι στη Χαριλάου Τρικούπη – για όσους γνωρίζουν το πως σκέφτεται και λειτουργεί η ηγεσία του κόμματος – είναι βασικός άξονας των κινήσεων και των πρωτοβουλιών που λαμβάνονται αρχηγοκεντρικά (όργανα δεν λειτουργούν και αυτό είναι η σκληρή αντικειμενική πραγματικότητα).

 

Ωστόσο όταν η κα Διαμαντοπούλου καλείται να διαψεύσει και να κλείσει ως «εκτός τόπου και χρόνου» τα όσα λέγονται ότι βάζει βέτο στην τοποθέτηση του κ. Βενιζέλου στην πρώτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του κόμματος, κάτι συμβαίνει σίγουρα στο παρασκήνιο.

 

«Μεγάλη τιμή να θέλει να επαναδραστηριοποιηθεί» είπε λιτά και κομψά η υπεύθυνη πολιτικού σχεδιασμού του Κινήματος με την ίδια βέβαια να στοχεύει στο σταυρό στις επόμενες εκλογές είτε στην Αττική, είτε στη Θεσσαλονίκη .

 

Ο κ. Βενιζέλος όμως έκλεισε ακόμη πιο εμφατικά την πόρτα που κάποιοι άνοιξαν στο παρασκήνιο με τα κίνητρα ακόμη να μην έχουν αποσαφηνιστεί.

«Δεν θα αποδεχθώ μείωση της δυνατότητάς μου να παρεμβαίνω» είπε ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης για να επιστρέψει τη συζήτηση στην περίφημη φάση της «μεταπολιτικής» στην οποία έχει μεταπηδήσει εδώ και αρκετά χρόνια.

 

Το ερώτημα όμως που τίθεται είναι ποιόν τελικά εξυπηρετεί σε αυτή τη φάση ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου, η εικόνα του ΠΑΣΟΚ προς τα έξω να είναι δυο πρόσωπα ταυτισμένα με σκληρές περιόδους και ακόμη πιο σκληρές πολιτικές αναλαμβάνοντας την εκπροσώπηση στην Ελλάδα του «μεγάλου συνασπισμού»  σοσιαλιστών και συντηρητικών, όπως μεσουράνησε επι δεκαετίες στη Γερμανία με συντριπτικές συνέπειες βέβαια για την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία.

 

Εδώ και αρκετό καιρό πάντως στα αριστερά του ΠΑΣΟΚ πολλοί είναι εκείνοι που θα ήθελαν μετά την κα Διαμαντοπούλου να επιστρέψει και ο κ. Βενιζέλος στην ενεργό πολιτική για να αναζωογονηθούν οι μνήμες των σκληρών μνημονιακών εποχών.

Από την άλλη στο ΠΑΣΟΚ βλέπουν ότι με τα δυο αυτά πρόσωπα θα επιστρέψουν οι πολύτιμοι ψηφοφόροι του που πήγαν στην «αγκαλιά» του κ. Μητσοτάκη και τώρα είναι βαθιά απογοητευμένοι.

Και οι δυο μάλλον πλανώνται πλάνην οικτρά. 

Οι μεν γιατί δεν δέχονται οτι όσοι πασόκοι πήγαν στη ΝΔ είτε θα μείνουν στο μαντρί είτε θα πάνε σπίτι τους με αυτές τις συνταγές, οι δε γιατί δεν αντιλαμβάνονται μαζί με τους πρώτους ότι ο κατακερματισμός της κεντροαριστεράς τους καθιστά στα μάτια των ψηφοφόρων  αναξιόπιστους και κυρίως απρόθυμους για να αναλάβουν την κυβέρνηση.

Η ΝΔ και ο κ. Μητσοτάκης πάλι θεωρούν ότι η συνταγή της σταθερότητας θα πιάσει… και στις επόμενες εκλογές.

Εκείνο που δεν έχουν συνειδητοποιήσει είναι ότι πλέον η ηθική απαξία και η αναξιοπιστία τους έχουν κλονιστεί εξίσου με τα άλλα κυβερνητικά κόμματα της αντιπολίτευσης.

Σε ένα πράγμα θα συμφωνήσουμε με τον κ. Βενιζέλο σίγουρα, ότι «η χώρα έχει καταστεί μη διακυβερνήσιμη»