Πρόσφατη μελέτη από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ φέρνει στο προσκήνιο ένα σημαντικό εύρημα: τόσο η σειρά κατανάλωσης τροφών, όσο και το είδος των υδατανθράκων που καταναλώνει ένα άτομο, επηρεάζουν τη γλυκαιμική απόκριση του οργανισμού -και όλα εξαρτώνται από το μεταβολικό προφίλ κάθε ανθρώπου. Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύτηκαν στο Nature Medicine, αναδεικνύουν την ανάγκη για πιο εξατομικευμένες διατροφικές συστάσεις, ιδιαίτερα για άτομα με προδιαβήτη ή αυξημένο κίνδυνο μεταβολικών διαταραχών.
Δεν αντιδρούν όλοι το ίδιο στους υδατάνθρακες – Ο ρόλος του μεταβολισμού
Η έρευνα περιέλαβε 55 ενήλικες χωρίς ιστορικό διαβήτη τύπου 2, εκ των οποίων περίπου οι μισοί παρουσίαζαν ενδείξεις προδιαβήτη. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε εκτενή έλεγχο, με έμφαση στην ευαισθησία στην ινσουλίνη και τη λειτουργικότητα των β-κυττάρων του παγκρέατος, δηλαδή τα κύτταρα που ρυθμίζουν την παραγωγή ινσουλίνης.
Όλοι φόρεσαν συσκευές συνεχούς παρακολούθησης γλυκόζης και κατανάλωσαν, σε ελεγχόμενες συνθήκες νηστείας, επτά διαφορετικά τρόφιμα πλούσια σε υδατάνθρακες: ρύζι, λευκό ψωμί, πατάτα, ζυμαρικά, φασόλια, σταφύλια και ένα μείγμα μούρων. Κάθε τρόφιμο καταναλώθηκε δύο φορές, ενώ η γλυκόζη παρακολουθείτο επί 3 ώρες μετά την κατανάλωση.
Οι αντιδράσεις στο σάκχαρο του αίματος διέφεραν πολύ από άτομο σε άτομο. Το είδος του φαγητού αλλά και η μεταβολική υγεία του κάθε συμμετέχοντα έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Τρόφιμα όπως το ρύζι και τα σταφύλια προκαλούσαν σταθερά αυξημένη γλυκόζη στο αίμα, ενώ τροφές με ανθεκτικό άμυλο -όπως η πατάτα και τα ζυμαρικά -παρουσίαζαν μεγάλη διακύμανση στις αποκρίσεις, συνδεδεμένη με την παρουσία ινσουλινοαντίστασης ή δυσλειτουργίας των β-κυττάρων.
Όσοι εμφάνιζαν ισχυρή μεταβολική δυσλειτουργία είχαν τις πιο έντονες αντιδράσεις μετά την κατανάλωση αυτών των αμυλούχων τροφίμων. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι άτομα με υψηλή απόκριση στη πατάτα είχαν παράλληλα αυξημένα επίπεδα τριγλυκεριδίων και λιπαρών οξέων, περαιτέρω ενδείξεις ινσουλινοαντίστασης.
Επιπλέον, συμμετέχοντες που εμφάνισαν αιχμές σακχάρου μετά την κατανάλωση λευκού ψωμιού βρέθηκαν να έχουν αυξημένη πιθανότητα υπέρτασης: ένα εύρημα που συνδέει τη μεταβολική απόκριση με παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου.
Από την πατάτα στο σταφύλι: Ένας υποψήφιος βιοδείκτης μεταβολικής δυσλειτουργίας
Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα ευρήματα της μελέτης ήταν η σύγκριση της γλυκαιμικής αντίδρασης μεταξύ σταφυλιών και πατάτας. Όλοι οι συμμετέχοντες παρουσίασαν αύξηση σακχάρου μετά την κατανάλωση σταφυλιών. Ωστόσο, εκείνοι με τις υψηλότερες αιχμές γλυκόζης από την πατάτα παρουσίαζαν επίσης τη μεγαλύτερη μεταβολική δυσλειτουργία.
Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι το πώς αντιδρούμε στο σάκχαρο από πατάτες και σταφύλια μπορεί να «μαρτυρά» αν έχουμε μεταβολική δυσλειτουργία -και ίσως στο μέλλον να χρησιμοποιείται ως απλός δείκτης υγείας. Όπως δήλωσε η καθηγήτρια ενδοκρινολογίας Tracey McLaughlin, «ένας τέτοιος δείκτης θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμος, καθώς η ινσουλινοαντίσταση μπορεί να αντιμετωπιστεί με παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής ή με φαρμακευτική αγωγή, εφόσον διαγνωστεί εγκαίρως».
Διαβάστε περισσότερα στο kontasou.com
