Με πρωτοβουλία του δήμου Θεσσαλονίκης, απαγορεύτηκε χθες Κυριακή, η κίνηση των οχημάτων από τις 12.00 έως τις 17.00, δίνοντας τη δυνατότητα σε εκατοντάδες Θεσσαλονικείς να περπατήσουν ελεύθερα στη διάσημη παραλιακή λεωφόρο.
Άλλοι φορώντας τα αθλητικά τους, άλλοι με παιδιά, πολλοί με ένα καφέ και σνακ στο χέρι, άδραξαν την ευκαιρία και λίγο πριν τη μια το μεσημέρι της Κυριακής η λεωφόρος Νίκης έδειχνε να έχει «καταληφθεί» από περιπατητές.
Η Τροχαία είχε σε αυτό το διάστημα διακόψει την κυκλοφορία των οχημάτων στο τμήμα της Λεωφόρου Νίκης, από την οδό Ελευθερίου Βενιζέλου μέχρι το ύψος του Λευκού Πύργου, ενώ για την εξυπηρέτηση των οδηγών αμφιδρομήθηκαν οι οδοί Πλουτάρχου και Δημοσθένους.
Η ιστορία της ξακουστής παραλιακής λεωφόρου
Η λεωφόρος Νίκης, με τα πολυάριθμα καφέ και καταστήματά της, είναι ο πιο πολυσύχναστος, ο πιο φωτογραφημένος και ο πιο ζωγραφισμένος δρόμος στην Θεσσαλονίκη και έχει την υψηλότερη αξία οικιστικής ιδιοκτησίας στη συμπρωτεύουσα.
Δεν λεγόταν όμως πάντα Νίκης, καθώς έχει αλλάξει τρία ονόματα από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα. Λεγόταν λεωφόρος Μπεγιάζ Κουλέ (λεωφόρος Λευκού Πύργου) μέχρι την απελευθέρωση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1912, λεωφόρος Βασιλέως Κωνσταντίνου το 1939, ενώ μετά τον Μεσοπόλεμο ονομάστηκε λεωφόρος Νίκης.
Η Νίκης έχει κατεύθυνση προς τα ανατολικά και εκτείνεται από την Πλατεία Ελευθερίας και την πλατεία Αριστοτέλους έως τον Λευκό Πύργο, όπου και «συναντά» τη λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου.
