Μια δήλωση και ένας τίτλος έβγαλε στην επίθεση ΣΥΡΙΖΑ και ΝΕΑΡ
Πεδίο φιλοδοξιών, κάθε είδους προσωπικής ατζέντας και κυρίως φαγωμάρας έχει εξελιχτεί η περίφημη Κεντροαριστερά.
Μετά το οριστικό του κύκλου των συνεργασιών που επικυρώθηκε στην ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και επισφραγίστηκε στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ όλοι τώρα βλέπουν και πάλι ο ένας τον άλλον ως ανταγωνιστή.
Μια τοποθέτηση του Γιώργου Βασιλειάδη και το σίριαλ ερμηνειών και παρερμηνειών που ακολούθησε έβγαλε στην επιφάνεια όλες τις παθογένειες του ευρύτερου προοδευτικού τόξου.
Ο δημοσιογράφος Γιώργος Μελιγγώνης επιχείρησε να βάλει το ζήτημα της διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό που ίσως να έχει στο μυαλό του ο Αλέξης Τσίπρας.
Ο διάλογος είχε ως εξής:
Δημοσιογράφος: Υπάρχει μια αίσθηση ότι για να ανασυγκροτηθεί ο χώρος, το λέω επειδή και ο κ. Τσίπρας προχθές απ τη Λαμία μιλούσε για ανασυγκροτημένη κυβερνώσα Αριστερά, που θα βρει απέναντί της η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ότι πρέπει όλα να διαλυθούν για να γίνουν από την αρχή. Εσείς συμμερίζεστε αυτή την εκτίμηση;
Βασιλειάδης: Μπορείτε να δείτε κάτι διαφορετικό; Το δείχνουν οι πολίτες. Το δείχνουν οι συζητήσεις που κάνουμε με τους ανθρώπους στον κοινωνικό μας περίγυρο, στον ευρύτερο κοινωνικό μας περίγυρο ο καθένας. Το δείχνουν οι μετρήσεις κοινής γνώμης.
Δημοσιογράφος: Άρα η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς είναι προϋπόθεση για να ανασυγκροτηθεί ο χώρος. Πρέπει να γίνουν όλα από την αρχή, εννοώ.
Βασιλειάδης: Προϋπόθεση για να ανασυγκροτηθεί ο χώρος είναι να υπάρξουν τα πολιτικά προτάγματα. Και είναι να βάλουμε το συμφέρον των πολλών πάνω και πέρα από τους όποιους μηχανισμούς, πάνω και πέρα από τις όποιες προσωπικές φιλοδοξίες, πάνω και πέρα από τα όποια δεδομένα οφίκια. Μπορεί να γίνει αυτό; Αν μπορεί να γίνει, υπάρχει ελπίδα. Αν δεν μπορεί να γίνει αυτό όλοι θα κριθούνε.
Η απάντηση του στενού συνεργάτη και πρώην αναπληρωτή γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν σε εντελώς διαφορετικό μήκος κύματος από αυτό που κάποιοι διάβασαν ή άκουσαν, ωστόσο ένα τίτλος σε ένα δημοσίευμα ήταν αρκετό για να αρχίσουν πρώην σύντροφοι του κ. Βασιλειάδη να τον πυροβολούν ακατάσχετα.
Μπορεί δηλαδή Φάμελλος, Παππάς και Σακελλαρίδης που έβγαλαν ανακοινώσεις να είδαν σχέδιο διάλυσης των κομμάτων τους, όμως στην Αμαλίας αλλά και μεταξύ στελεχών των δυο κομμάτων περισσότερο προσπαθούν να ερμηνεύσουν τις αντιδράσεις τους με όρους ψυχολογικού δράματος παρά με όρους πολιτικού ορθολογισμού.
Πολλοί αναρωτούνται, πώς γίνεται ο Τσίπρας να έχει ρίξει κυριολεκτικά μαύρη πέτρα πίσω του, να έχει ξεκαθαρίσει ότι και τα δυο κόμματα αλλά και το ΠΑΣΟΚ μαζί έχουν κλείσει τον ιστορικό τους κύκλο, δημσοκοπικά βρίσκονται στο φάσμα της ανυπαρξίας και ο ίδιος να μην θέλει να δει κανένα σχεδόν από τους πρώην συντρόφους του μπροστά του, αλλά σύμφωνα με όλους αυτούς να θέλει να διαλυθούν όταν δεν τους βλέπει καν στα σχέδιά του.
Πέρα από αυτό όμως υπάρχει και ένα θολό σημείο που για πολλούς πέριξ της Αμαλίας ερμηνεύει τα γεγονότα.
Τοποθετούνται με ερώτημα. Ποιόν εξυπηρετεί όλη αυτή η εικόνα της Αριστεράς, αν όχι εκείνον που λειτουργεί ανταγωνιστικά απέναντί τους και πλασάρετε και ως ανερχόμενος εκφραστής του ευρύτερου προοδευτικού χώρου. Το ΠΑΣΟΚ δηλαδή εννοούν και περισσότερο εκείνους που έχουν μείνει τώρα μόνο με τις προσωπικές τους ατζέντες για να τροφοδοτούν το ηγετικό τους προφίλ ως συνομιλητές της αριστερής πτέρυγας της κεντροαριστεράς.