Το κόμμα Τσίπρα δημιουργεί τάσεις φυγής στελεχών, αλλά ο Πολάκης μένει ΣΥΡΙΖΑ
Η προαναγγελία κόμματος από τον κ. Τσίπρα στην παρουσίαση της Ιθάκης τροφοδοτεί τα σενάρια νέας διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ.
Ό,τι έχει απομείνει δηλαδή το οποίο ωστόσο δεν είναι διόλου αμελητέο.
Υπάρχουν ακόμη δεκάδες οργανώσεις, γραφεία, το πολύτιμο κτήριο της Κουμουνδούρου και φυσικά ένα ραδιόφωνο και μια ιστορική εφημερίδα.
Η μάχη να γλιτώσει… το κόμμα από τα χέρια του Κασσελάκη κερδήθηκε πριν από ένα χρόνο, ωστόσο το ζήτημα τώρα είναι ότι κανείς δεν θέλει το κόμμα από τη στιγμή που ο φυσικόςτου ηγέτης αποχώρησε και ο ίδιος ο κ. Τσίπρας δεν θέλει εδώ και δυόμιση χρόνια να έχει την οποιαδήποτε σχέση με αυτό και κυρίως με τους ανθρώπους του.
Ανάμεσα λοιπόν στα όσα θα συζητηθούν το επόμενο διάστημα στα όργανα του κόμματος είναι και το θα πράξει συντεταγμένα μόλις ο κ. Τσίπρας ανακοινώσει το νέο κόμμα.
Η αυτοδιάλυση είναι ένα σενάριο, αλλά όπως φαίνεται υπάρχουν ακόμη στελέχη όπως ο κ. Πολάκης που δεν θέλουν να το σκέφτονται.
Εξάλλου η ύπαρξη και μόνο κάτω από την ομπρέλα ενός πολιτικού φορέα είναι ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί για πολλούς που βλέπουν ότι δεν έχουν θέση ούτε στο νέο κόμμα Τσίπρα ούτε είναι θελκτικοί από κάποιο άλλο κόμμα.
Ένα σενάριο λοιπόν θέλει την πλειοψηφία του κόμματος να είναι έτοιμο να αφήσει το ΣΥΡΙΖΑ για να ενταχθεί στις εκλογικές λίστες που θα καταρτιστούν με τη σφραγίδα του κόμματος Τσίπρα, αλλά τελικά η μειοψηφία που διατηρεί ο κ. Πολάκης να είναι εκείνοι που θα πάρει τελικά τα κλειδιά της Κουμουνδούρου.
Στο πολιτικό χρηματιστήριο πάντως ο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει με μια πολιτική τράπεζα που κανείς όμως δεν την θέλει, αλλά έχει όλο το δίκτυο, καταστήματα και προσωπικό, αλλά όχι το πολιτικό κεφάλαιο και την ρευστότητα και δεν δίνει ανταγωνιστικά επιτόκια στους πελάτες – ψηφοφόρους της. Μια κακή τράπεζα δηλαδή που δεν την θέλει κανείς, αλλά για κάποιους όλα τους τα λεφτά είναι σε αυτή την bad Bank.
Η «λύση» Πολάκη πάντως, να αναλάβει δηλαδή την ηγεσία ο βουλευτής Χανίων, δεν φαίνεται να είναι εν τέλει ένα κακό σενάριο, καθώς σε τελική ανάλυση το ιστορικό κόμμα της Αριστεράς μπορεί να αλλάζει χέρια, αλλά δεν χάνει την αριστερή του ταυτότητα με τον αψύ Σφακιανό στο τιμόνι.
