Με λόγια λιτά αλλά βαθιά, η Κάτια Δανδουλάκη μίλησε για τον Μάριο Πλωρίτη, τον άνθρωπο που σημάδεψε τη ζωή της τόσο προσωπικά όσο και καλλιτεχνικά. Η αναφορά της δεν ήταν απλώς μια ανάμνηση, αλλά μια κατάθεση ψυχής για μια σχέση που βασίστηκε στον σεβασμό, τη συντροφικότητα και την πνευματική σύνδεση.
Η Κάτια Δανδουλάκη δεν συνηθίζει να ανοίγει εύκολα την καρδιά της δημόσια. Όταν το κάνει, όμως, τα λόγια της έχουν βάθος και ειλικρίνεια. Σε πρόσφατη τοποθέτησή της, μίλησε για τον Μάριο Πλωρίτη με έναν τρόπο που ξεπερνά τη νοσταλγία και αγγίζει την ουσία των ανθρώπινων σχέσεων.
«Ήταν ο άνθρωπος της ζωής μου. Μου έδωσε το μεγαλύτερο μάθημα», ανέφερε, περιγράφοντας έναν δεσμό που δεν στηρίχθηκε μόνο στον έρωτα, αλλά κυρίως στην αμοιβαία κατανόηση και την πνευματική εγγύτητα. Για την ίδια, ο Πλωρίτης υπήρξε σημείο αναφοράς, ένας άνθρωπος που τη βοήθησε να εξελιχθεί τόσο ως καλλιτέχνιδα όσο και ως προσωπικότητα.
Η σχέση τους χαρακτηριζόταν από διακριτικότητα, μακριά από φώτα και θόρυβο. Εκείνη μιλά για έναν σύντροφο που τη δίδαξε να σέβεται τον εαυτό της, να ακούει και να παρατηρεί, να μη φοβάται τη σιωπή. «Μου έμαθε τι σημαίνει να αγαπάς χωρίς να απαιτείς», έχει πει.
Παρότι ο χρόνος έχει περάσει, η παρουσία του παραμένει ζωντανή στη μνήμη της. Δεν μιλά για απώλεια με πίκρα, αλλά με ευγνωμοσύνη. Για όσα μοιράστηκαν, για τις συζητήσεις τους, για την κοινή πορεία στον χώρο του θεάτρου και του πολιτισμού.
Η εξομολόγηση της Κάτιας Δανδουλάκη θυμίζει πως κάποιες σχέσεις δεν τελειώνουν ποτέ πραγματικά. Συνεχίζουν να υπάρχουν μέσα μας, σαν ήσυχη δύναμη. Και ίσως αυτό να είναι τελικά το μεγαλύτερο μάθημα που άφησε πίσω του ο Μάριος Πλωρίτης: ότι η αγάπη, όταν είναι αληθινή, γίνεται παρακαταθήκη ζωής.
