Ένα βήμα πριν χάσει έναν σημαντικό ρόλο στην αρχή της καριέρας της βρέθηκε η Ντέμι Μουρ, καθώς τα προβλήματα που αντιμετώπιζε τότε με το αλκοόλ και τις ουσίες απείλησαν τη συμμετοχή της στην ταινία «Το μπαράκι του Σαν Έλμο» (St. Elmo’s Fire), που κυκλοφόρησε το 1985. Την αποκάλυψη έκανε ο συνσεναριογράφος της ταινίας, Καρλ Κούρλαντερ, περιγράφοντας πώς η ηθοποιός κινδύνευσε να αντικατασταθεί από τη Μαντόνα.
Μιλώντας στο podcast «Reality Life with Kate Casey», ο Κούρλαντερ αναφέρθηκε σε ένα περιστατικό που συνέβη περίπου δέκα ημέρες πριν από την έναρξη των γυρισμάτων. Σύμφωνα με όσα διηγήθηκε, η ενδυματολόγος Σούζαν Μπέκερ ενημέρωσε τον σκηνοθέτη Τζόελ Σουμάχερ ότι η Μουρ είχε εμφανιστεί υπό την επήρεια αλκοόλ και ουσιών σε δοκιμή κοστουμιών.
Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε έντονη ανησυχία στην παραγωγή, καθώς ο σκηνοθέτης έπρεπε να βεβαιωθεί ότι η νεαρή ηθοποιός θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των γυρισμάτων. Ο Σουμάχερ, ο οποίος είχε μιλήσει και ο ίδιος για τη δική του εμπειρία με τον εθισμό, φέρεται να της έδωσε ένα αυστηρό τελεσίγραφο.
Σε συνεργασία με την παραγωγό Λόρεν Σούλερ Ντόνερ, αποφασίστηκε να δοθεί στη Μουρ μια τελευταία ευκαιρία: θα έπρεπε να αντιμετωπίσει άμεσα το πρόβλημά της και να παραμείνει νηφάλια μέσα στις επόμενες δέκα ημέρες, προκειμένου να διατηρήσει τον ρόλο της.
Στο μεταξύ, ο Σουμάχερ εξέταζε ήδη εναλλακτικές λύσεις για την αντικατάστασή της. Ανάμεσα στα ονόματα που συζητήθηκαν ήταν εκείνο της Μαντόνα, την οποία ο σκηνοθέτης είχε γνωρίσει προσωπικά και θεωρούσε ότι είχε τις προοπτικές να εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια της παγκόσμιας μουσικής και ψυχαγωγίας.
Όπως αποκάλυψε ο Κούρλαντερ, ο Σουμάχερ είχε εντυπωσιαστεί από τη Μαντόνα και ήταν έτοιμος να της προτείνει τον ρόλο. Η Ντέμι Μουρ, ωστόσο, κατάφερε να ανατρέψει τα δεδομένα. Αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια, άρχισε να παρακολουθεί συναντήσεις των Ανώνυμων Αλκοολικών και είχε δίπλα της έναν άνθρωπο που τη στήριζε σε 24ωρη βάση, ώστε να παραμείνει νηφάλια κατά τη διάρκεια της παραγωγής.
Τελικά, η ηθοποιός κράτησε τον ρόλο της Τζουλς Βαν Πάτεν και συμμετείχε κανονικά στην ταινία, η οποία έγινε μία από τις χαρακτηριστικές παραγωγές της δεκαετίας του 1980. Στο καστ βρέθηκαν, μεταξύ άλλων, οι Ρομπ Λόου, Εμίλιο Εστεβέζ, Άντριου ΜακΚάρθι, Τζουντ Νέλσον και Άλι Σίντι.
Η ίδια η Μουρ έχει αναφερθεί σε εκείνη την περίοδο της ζωής της, μιλώντας για τον φόβο της αποτυχίας και την έντονη ανάγκη της να ανήκει σε έναν κύκλο ανθρώπων και να αποδεικνύει την αξία της. Στο ντοκιμαντέρ «Brats», το 2024, αναγνώρισε ότι ο Σουμάχερ πήρε ένα σημαντικό ρίσκο επιλέγοντας να τη στηρίξει αντί να την απομακρύνει από την ταινία.
Η ηθοποιός έχει μιλήσει δημόσια και για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε τα επόμενα χρόνια με τις εξαρτήσεις, καθώς και για την προσπάθειά της να επανέλθει. Η ιστορία της συμμετοχής της στο «Το μπαράκι του Σαν Έλμο» αποτελεί πλέον ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πόσο καθοριστική μπορεί να αποδειχθεί μια δεύτερη ευκαιρία, τόσο στην επαγγελματική πορεία όσο και στην προσωπική ζωή ενός ανθρώπου.
