Με μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση τίμησε ο Λάμπρος Κωνσταντάρας τη μνήμη του πατέρα του, Δημήτρη Κωνσταντάρα, ανήμερα των γενεθλίων του. Ο δημοσιογράφος και παρουσιαστής μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς του φίλους μια κοινή τους φωτογραφία και λόγια που αποτυπώνουν πόσο έντονα του λείπει, μετά τον θάνατό του τον Αύγουστο του 2025.
Τα ξημερώματα της Παρασκευής 9 Οκτωβρίου, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας δημοσίευσε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram ένα στιγμιότυπο από τα τελευταία γενέθλια του πατέρα του. Στη φωτογραφία, οι δυο τους ποζάρουν μαζί, χαμογελαστοί, μπροστά στην τούρτα, σε μια οικογενειακή στιγμή που πλέον έχει ξεχωριστή συναισθηματική αξία.
Στη λεζάντα της ανάρτησης, ο παρουσιαστής αναφέρθηκε στο καθιερωμένο τηλεφώνημα που έκανε κάθε χρόνο στον πατέρα του, ακριβώς μόλις άλλαζε η ημέρα, για να του ευχηθεί.
«00:01 ήταν το καθιερωμένο μας τηλεφώνημα! 9 Οκτωβρίου. Δεν θα σε ξαναπάρω ποτέ. Χρόνια πια δεν υπάρχουν, τουλάχιστον στην εδώ ζωή. Εκεί, ποιος ξέρει. Παίρνω τη μαμά να κλάψουμε», έγραψε, εκφράζοντας με λίγες λέξεις τη θλίψη του για την απουσία του.
Η πρώτη φορά χωρίς τον πατέρα του
Η φετινή επέτειος έχει διαφορετικό βάρος για την οικογένεια Κωνσταντάρα, καθώς είναι η πρώτη φορά που τα γενέθλια του Δημήτρη Κωνσταντάρα έρχονται χωρίς εκείνον. Η ημερομηνία ξυπνά αναμνήσεις από τα χρόνια που πατέρας και γιος αντάλλασσαν ευχές και κρατούσαν ζωντανή τη δική τους παράδοση.
Ο Δημήτρης Κωνσταντάρας έφυγε από τη ζωή στις 25 Αυγούστου 2025, σε ηλικία 78 ετών, αφήνοντας πίσω του την οικογένειά του και μια μακρά πορεία στη δημοσιογραφία και την πολιτική. Ο γιος του είχε μιλήσει και στο παρελθόν με συγκίνηση για τη σχέση τους, αλλά και για το πόσο δύσκολο είναι να συνηθίσει την απουσία του.
Η νέα ανάρτηση του Λάμπρου Κωνσταντάρα δεν αποτελεί απλώς μια ευχή για τα γενέθλια που δεν μπορούν πια να γιορτάσουν μαζί. Είναι μια προσωπική αναφορά σε μια μικρή, καθημερινή συνήθεια που είχε γίνει κομμάτι της σχέσης τους και που τώρα μετατρέπεται σε ανάμνηση.
Με τη φράση «Παίρνω τη μαμά να κλάψουμε», ο παρουσιαστής αναφέρθηκε και στη μητέρα του, με την οποία μοιράζεται πλέον την απουσία του αγαπημένου τους ανθρώπου. Μια λιτή εξομολόγηση που φανερώνει πως, για όσους μένουν πίσω, οι σημαντικές ημερομηνίες εξακολουθούν να έχουν τη δύναμη να φέρνουν στην επιφάνεια την αγάπη, τη νοσταλγία και το κενό που αφήνει ένας άνθρωπος όταν φεύγει από τη ζωή.
