Για τα προνόμια αλλά και τις δυσκολίες που συνοδεύουν ένα ιστορικό επίθετο μίλησε ο Διαμαντής Διονυσίου, αναφερόμενος στη διαδρομή του στον χώρο της μουσικής και τη διαρκή σύγκριση με τον πατέρα του, Στράτος Διονυσίου.
Ο Διαμαντής Διονυσίου δεν δίστασε να παραδεχτεί πως το βαρύ καλλιτεχνικό όνομα που φέρει λειτούργησε διττά στην πορεία του. Από τη μία πλευρά, αποτέλεσε ένα ισχυρό «διαβατήριο» που του άνοιξε πόρτες στον απαιτητικό χώρο του λαϊκού τραγουδιού. Από την άλλη, όμως, συνοδεύτηκε από υψηλές προσδοκίες και μια σχεδόν αναπόφευκτη σύγκριση με τον εμβληματικό πατέρα του.
«Το επίθετό μου με βοήθησε αλλά μου έβαλε και εμπόδια», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας την πίεση που ένιωθε από νωρίς να αποδείξει την αξία του με δικούς του όρους. Η παρουσία του Στράτος Διονυσίουπαραμένει έντονη στη συλλογική μνήμη του κοινού, γεγονός που καθιστά κάθε καλλιτεχνικό βήμα του γιου του αντικείμενο σύγκρισης.
Παρά τις δυσκολίες, ο ίδιος τονίζει πως η αγάπη του για τη μουσική ήταν αυτή που τον κράτησε σταθερό στην πορεία του. Αντί να αποφεύγει τη σύγκριση, επέλεξε να τη μετατρέψει σε κίνητρο, χτίζοντας σταδιακά τη δική του ταυτότητα.
Σήμερα, ο Διαμαντής Διονυσίου συνεχίζει τη διαδρομή του με σεβασμό στην κληρονομιά που κουβαλά, αλλά και με ξεκάθαρη πρόθεση να χαράξει το δικό του καλλιτεχνικό αποτύπωμα — αποδεικνύοντας πως το όνομα μπορεί να είναι αφετηρία, αλλά όχι προορισμός.
